belki gelirsin belki beni görürsün
bilemezsin seni nasıl özlemişim
yana yana küllenmişim
aşkınla dirilmişim yar
yüreğimde kara sancı
beklemişim seni öyle
Yedi veren yaprağın gülü sen közü bana
düşmeden iz sürmek davaya candan cana
bahçede ekilen sevgi tutunsun şafaklara
kurulsun gönlün dergahı sunulsun ataşa
Hak bilir kulunu aşk ile dolandım ey sana
Vazgeçemem yarim ben senden
Hasret kalmışım inan gül tenine
Aşk şiirimsin sen ilham getiren
Boyanırım seninle sevda rengine
İçince o şarap gibi gözlerinden
Gözlerinin karasında ellerimi yıkamak isterdim
gönlümü arındırmak isterdim kirli sulardan
tebessümün bana hayat demektir ey yar
vurulmadan yetişebilir miyim sana son defa
Gül bahçesi olsa dünya ne yazar sen yoksun
Sen göz pınarlarımda akmayan dirliğimsin
sol yanımda yücelen aşkın ışıltısı sensin
gönül dergahında eşsizsin yetiş nerdesin
nurum yandım küllenmeden gel nerdesin
toprak oldum sen gül iken
Rüzgarlar dalgalansın meydanlarda
gözlerin dikilsin uçsuz bucaksız noktalara
Yaşamayı hisset hayal et umutlarla
son bakışın mührü daha atılmadı dünyaya
Güllerim aşk kokar
Cehennemin istediği can gibi isterim seni
Bağrıma basarken avunmam sadece korkarım
Kaybetmekten seni ansızın bu benim sevdam
Sabır taşı oldum yokluğunda tükendim
Hükmedemedim gönlüme bu ne güzel cefadır
sana karşı sitemkar gönlüm ey yar
kimsesiz bir mezara gömdün beni
belimi büktü yokluğun yetmez mi
söyleme yar bilirim ömür yetmez
senden yadigar yaralarım bana
gül tenin gönlün hüznünde saklı
Ey yârim aşk halim
Gönlümün düştüğü pusu
Gözlerinden yara aldığım
Aşk ile sığındığım tek liman
Gönlümün sultanı sensin
Bir yürekti sevda denizinde
Adını yazmıştı sevdanın kıyılarına
Yakmıştı aşk meşalesini gül kokusunda
Gönül şelalesinde bulmuştu gül sevdasını
Gül sevdası ayaz gecelerde içini ısıtan muamma
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!