Tutulmuşum gidemiyorum ötelere
Yine yanıyorum ufuktaki ahu yare
Küs olmadım tutsak halde sevgiye
Vurgunum sinemde saklı güllere
Hesapta yoktu böyle bir yaralanma
ferman dinlemez tutsak ömürlerin vurgun yarası
baharlarda maziler konuşur yangın vakti kan kızılı
ayaz gecelerde suskunlaşır sevda dönülmezin hazanı
savrulunca bir avuç toprak bile sararıp kalmadı
kör kuyularda kendini yitirenlerin özü yokluk
Gönlü del eyleyen yar birer gül imiş
nice sevdalar feryad figan eylemiş
nice yürekler bir çift gözde esirmiş
köz kül olmadan canana can imiş
...
Yine yoksun diye yandı bu can
yine hasretim bu aşka sürgün
yine çorak gönlümde sızın
yine susadım aşkına sen gelmedin
duygularımın tercümanı sensin
bilmem çöllere çağrılan bir ben miyim aşk uğruna
bilemedim bir ben miyim sürgün edilen bir çift göz uğruna
vaktimi bilmem lakin yanarım gül bağrında sevda uğruna
gönül mabedim yetim kalsa yara içinde sevgili yar uğruna
sevgilim ebedi huzur ile hallenip varmak sana
Ben ölmüşlüğümü bilirim
Sen de öldüğümü bil yar
Kara bahtım ah geceden kara
Zalim felek açmış sinemde yara
yanmak istedim hak için
kül olmak için degil
kul olmak için
yandım ama kul olamadım
küllenirim sandım küllenemedim
Gönlümüz paslı firari geceler bitmiyor
kalbimiz mühürlü o istediği gibi görüyor
rastlantılar can kafesinde dağlanıyor
olmaza bak terketmek elden gelmiyor
hayat bu eser sert rüzgarlar durmadan
Cezam müebbet:
Suçum sevmek:
ey Nazlı yar gözlerinde esirim
Yürekten müebbet yedim
Sadakatimle bin kurşun yedim
Prangalar eskittim yine ölmedim:
Rüzgarlar dalgalansın meydanlarda
gözlerin dikilsin uçsuz bucaksız noktalara
Yaşamayı hisset hayal et umutlarla
son bakışın mührü daha atılmadı dünyaya
Güllerim aşk kokar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!