Zaman öyle yamandır ki
Anlatamam ben sana
Aşk kokusu vardır akışında
Ya hayattır ya mezar
Zaman sevgi ile örülür
Ben ölmüşlüğümü bilirim
Sen de öldüğümü bil yar
Kara bahtım ah geceden kara
Zalim felek açmış sinemde yara
yanmak istedim hak için
kül olmak için degil
kul olmak için
yandım ama kul olamadım
küllenirim sandım küllenemedim
Gönlümüz paslı firari geceler bitmiyor
kalbimiz mühürlü o istediği gibi görüyor
rastlantılar can kafesinde dağlanıyor
olmaza bak terketmek elden gelmiyor
hayat bu eser sert rüzgarlar durmadan
ferman dinlemez tutsak ömürlerin vurgun yarası
baharlarda maziler konuşur yangın vakti kan kızılı
ayaz gecelerde suskunlaşır sevda dönülmezin hazanı
savrulunca bir avuç toprak bile sararıp kalmadı
kör kuyularda kendini yitirenlerin özü yokluk
Gönlü del eyleyen yar birer gül imiş
nice sevdalar feryad figan eylemiş
nice yürekler bir çift gözde esirmiş
köz kül olmadan canana can imiş
...
Yine yoksun diye yandı bu can
yine hasretim bu aşka sürgün
yine çorak gönlümde sızın
yine susadım aşkına sen gelmedin
duygularımın tercümanı sensin
bilmem çöllere çağrılan bir ben miyim aşk uğruna
bilemedim bir ben miyim sürgün edilen bir çift göz uğruna
vaktimi bilmem lakin yanarım gül bağrında sevda uğruna
gönül mabedim yetim kalsa yara içinde sevgili yar uğruna
sevgilim ebedi huzur ile hallenip varmak sana
Vurulmuş gelinciğim kollarımda
Kan akıyor oy yüreğim yanmakta
Usulca Gözleri değiyor gözlerime
hesap sormakta belki de avunmakta
Toz eylediler demiri yetmedi
Aşk solmadan yeşermeyeceğini bile bile
aşık olmak cehennem gibi yanacağını bile bile
beklemek doyasıya kızıl sancılarını bile bile
kavuşmak hasretin bitmeyeceğini bile bile
durulmuyor benliğim gel uslandır beni
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!