Öyle bir yerde yargıla beni
Sen sus gözlerin konuşsun
Öyle bir yerde vur beni
İnceldiği yerden kopsun...
Öyle bir yerde al ki beni
Dağılan sevda yanan can olsun
Ey yârim aşk halim
Gönlümün düştüğü pusu
Gözlerinden yara aldığım
Aşk ile sığındığım tek liman
Gönlümün sultanı sensin
Vazgeçemem yarim ben senden
Hasret kalmışım inan gül tenine
Aşk şiirimsin sen ilham getiren
Boyanırım seninle sevda rengine
İçince o şarap gibi gözlerinden
Yedi veren yaprağın gülü sen közü bana
düşmeden iz sürmek davaya candan cana
bahçede ekilen sevgi tutunsun şafaklara
kurulsun gönlün dergahı sunulsun ataşa
Hak bilir kulunu aşk ile dolandım ey sana
Cehennemin istediği can gibi isterim seni
Bağrıma basarken avunmam sadece korkarım
Kaybetmekten seni ansızın bu benim sevdam
Sabır taşı oldum yokluğunda tükendim
Hükmedemedim gönlüme bu ne güzel cefadır
sana karşı sitemkar gönlüm ey yar
kimsesiz bir mezara gömdün beni
belimi büktü yokluğun yetmez mi
söyleme yar bilirim ömür yetmez
senden yadigar yaralarım bana
gül tenin gönlün hüznünde saklı
Can senle mana bulur sultanım
Nur yüzlüm gel beni benden etme
Gönlümün karanlığını örter sevdan
Nur yüzlüm gel beni benden etme
Yokluğunda hayatım ziyan olur
Ne mutlu insanım diyene
acıya da sevdaya da insanca yanabilene
halları insanca olanın sevdası yiğitçedir
insan olmayanda ne arar sevda ne arar dava
kavgası bile güzeldir insan olanın
kavgası bile mertçedir yiğitçedir
bir insanın umududur onu yaşatan
bir insanın sevdasıdır dildeki türkü
yürekteki hasret bitmeyen özlem
duyulur sevgiliye sevgiden de öte
esiri aşktır feryadı sitemi sevgili
Nasıl anlatsam ki dayı
Ölüm yetmiyor cehennem yetmiyor
Nasıl anlatsam ki dayı
Ölmek isteyene ölüm ugramıyor
İnsanın sevdigine son görevi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!