Ateş yandı bize yanmak düştü
gel seyreyle gönül ne oldu
hayat vurmadan hayal vurdu
göz pınarları yare aktı durdu
Vakit o vakit ki aşk bizi buldu
İlkbahara hasret sonbaharda yaprak döktük
Aşk ile semada sevgiliye yar diye döndük
Kazılan mezara duygu seli gibi kendimizi gömdük
Zindan evinde sürgün öylece son nefeste öldük
Yüreğim kafeste aşkın benliğimin her zerresinde
Gözlerine sürgün edildim sevgilim
Ahu yarem tek parem
Ben aşkın bir nefereyim
Sen benim kutsalım
Davam kavgam sevdam...
Şimdi bu senin çektirdiğin sürgünde cefadır
Lakin bilmelisin senden gelen gönlüme sefadır
Yar Taşınca volkanlar gönül aşkınla coşmaktadır
Mavzer yatağında bulunan can sana kurbandır
Dönülmez anılarda duyulan özlem bana hatırandır
Hayat bir koşuşturmacadır
ve ister istemez bu koşuşturmacanın içinde olacağız
zaman akarken zamanı değerlendireceğiz
zirveye yürüyeceğiz kararlı adımlarla
kararlı olmadıktan sonra
her adımda düşme ihtimaliniz
Göz esareti altında rehin yüreğim
Şiirlerim yüreğimi çağlara duyurur
Kalp atışında sevgiliyi anar durur
Özlem anında beni hep aşkla vurur
Ne karanlıklar bıraktım arkamda
Yol dediğin bir davadır evlat
İstersen git istersen kal
Yoldan çıkmadığın sürece
Attığın adım davana ihanet sayılmaz
Aşk birden kayboldu
ne yazık ki yokluğa denk geldi
lakin varlığa aitti aşk
hüzne vurulmadan önce
Aşk varlığı aradı hep
Erken göçeceğim bu hayattan
Son nefese uzak değilim
Lakin yine allah.a şükürler olsun
Şiirlerim duygularıma tercüman oldu
Yiğitliğimin öyküsü kazılacak gönüllere
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!