O ne şerefli diriliştir öyle
Yeryüzünü aşka bırakın
Aşk olsun yeter gönüle
Gökyüzü bayrak açsın
adı divana yazılıyor yiğidin
Ah ömrüm sevdam asi gönlüm
Diyarbakır diyorum Diyarbakır
Çocukluğum yine dağları dolanıyor
Ben bu baharı çok bekledim
Şimdi öfke yok mutluluğa akıyorum
Ah Diyarbakır ömrüm gönlüm
Ah ben yitik biriyim
Bir şu Diyarbakır
Bir de bu gözlerin olmasa
Ah ben bitik biriyim
Gözlerindir yara aldığım tek kavga
Hasretin gönülden geçip dilime düşmüş
Zarif bir kadın gibidir güzel İstanbul
Mabedi derya, afeti devran kendisi
Yiğit bir adam gibidir güzel diyarbakır
Sevdasına sadık, rengi surlar karası
İstanbul narin, kırılgan bir kadın gibi
Yiğit bir sevdadan olma, kırılganlık bu
Deniz bildiğin gönül köprüsü
Kayıklar aşkla basamak
Aşktır yiğidin özü cıvanım
Özü sözü gel seninle aşk kılak
Her liman bir hane
Ölebilirim senin için
Sen aldırma tutsaklığıma
Zindanlar bana tutsak
Bende sana sevgili
Dışar da bir bahar var biliyorum
Her şafak yeni bir umuttur
Zulada kalan acılar eskitilir
Direniş sevgiyle büyür
Acı ecelsiz göz kırpar
Gidenler dönmez kalanlar bekler
Çığlık çığlığa bir cehennem dost
Rüzgarın kalbi kuru ve katı
Adalet merhamet arar insan
Kan çiçekleri isyana birer davet
Bakışları esaretle dağlanmış
Dur gülüm sakın bir söz etme bana
gözlerin vurdu beni can evimden
sözler gözlerin gibi yara açmaz
gel hep aşk ol ve vur beni yürekten
dur gülüm gözlerin gitmesin benden
Durgun bir bakışta olurum kimi zaman
Vurgun yaralarda demlenirim hasretle
Yanan ateşin içinde sevdam pek bir yaman
Her hasret benle düğümlenecek gönülde
Çifte su verilmemiş hançer dert dökecek
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!