Gül seyrinde vuruldum
sevgiliye savruldum
gözyaşıyla okundum
yandım tutuştum
Benim adım aşk...
Ben kavgalardan geliyorum
sanma ki senden ayrı düştüm
ben davamı aşkla ördüm
sanma ki senden ayrı düştüm
ben seni sevdam bildim
sanma ki senden ayrı düştüm
Bir mezar gördüm
Kalbin anahtarı içinde saklıydı
İçine girdim bu sefer hayatımı
Kaybettim
Bir mezar gördüm
İçinde bir kefen vardı
Bir ölüm düşündüm bugün
Tüm namlulardan sıyrılarak
Bir ölüm düşündüm bugün
Aldığım nefes kadar gerçek
Gördüklerim kadar yalan
Tüm çakallar pusuya yatmış
Unutmadan seni yaşamak aşk
şelale gibi sana akmak ey aşk
kalp gözüyle sana bakmak aşk
teslim ruhu sana adamak aşk
Hangi acılarda kaybetmedim ki kendimi
artık ölmekte yetmiyor inan kayıplardayım
gözlerim acılarla yüreğime hançer vurmakta
yürek yangınım bana şahit yasaklardayım
Nice güzelliklere hasretken öleceğim belli
Hani sen aşksın ya yüreğimde sevgili
işte ben hala aşk denen şiirdeyim
lakin yazamadım gözlerini gönlümce
anladım ki ben hala sensiz eksiğim
Gülün yaprağında kaldı gözyaşlarım
Yar sen benim gönül mabedimsin
kutsalım hakikatim cananım
hasretin ise benim gül bahçem
bu gülü soldurmam bilesin
Aşk seni ifade eder gül yaprağında
Ölüm değil ki bu yara içinde olan
İnan ölüm olsaydı çoktan gitmiştim
Bu bir erimedir ah içinde
Işıksız bir kuyuda bir nefes gibi
Uzaklık şafaklara kalmış bizde
Gözlerin benden hesap sorar
nasıl yanmaz yüreğim
yokluğun kalbime inen ağır bir darbedir
nasıl yanmaz yüreğim
mülteci olmuş yüreğimde hasretin...
Nasıl yanmaz yüreğim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!