Ey gönül alevinin sevda ateşi
Yan yan ki kapanmasın
hasretimin son perdesi
bu gönlün son ezgisi
bir kucak aç bana
Ey sevgili yüreğimdeki aşkın adı ve yangını sen oldukça
Sen benim aşkta hakka teslimiyetim olacaksın (her*daim)
Gözlerine güz gülleri gibi bakıp
sana şiir yazmaktaysam
sarılı ihtilallerden kurtulmuşsam
uzaklarda seni düşlüyorsam
Damlada deryayı bulabilmektir asıl marifet
Deryada bir olmak bir bütün halde yaşamak
Anlıyorsun değil mi küçüğüm hayat senindir
Sen bir umut olabilirsin karanlığa aydınlanarak
İlk önce uyanman gerek küçüğüm uyanmalısın
Seni Düşünüyorum Hep
Gönül Bahçemde gözlediğim Çiçeğim
Ey Aşkını Kuşandığım Asırlık Hasretim
Ruhumun Huzur Saadeti Sevdiğim
Gönül Dalıma Konan Kırlangıcım
Sevda salkımı elde gül deste deste
derman olur belki bu şiir yar beste
çoğalan denizler içinde ayrı seste
kurulan düşler umut ile aynı gönle
ey insanoğlu...
Bakamadım gözlerine doyasıya sevdiğim
Söyleyemedim sana seni nasıl sevdiğimi
Yetmedi yürek yetmedi gözlerinin karşısında direnemedi
Demir eridi kızgın ateşte gönül demlendi hasretinle
Ey canım cananım kurbanım sana
Yüregimdeki sevda telini aşkla vurdu gözlerin
Hecelere sıgdıramadım bu aşkı yandı yüregim
Akşamlar seni yazar gökyüzüne gönül yıldızım
Öylece yakalandım teslim olmak Tek şansım
Arayarak bulamadım seni gel arındır beni
Bilmem bu sevda hasretimin kaçıncı goncası
Gül dalı olmaya razı iken bitmedi bekleyişler
Bitmedi hasret hep bir yol arayışı özlemler
Bana bugün sabır bana yokluğunda her şey ağır
Yıkılırken tüm engeller dilim düğümlenir
Kuyunun dibindeki taş gibi yalnız kalsakta
Zindanlarda hasrete vurulan bir pranga gibi
Bir ben kaldım sana vurulan
Bir ben kaldım aşkından uyumayan
Yitirdim gayri sensizliğimi aşkla buldum seni
Hayat nedir bilmeyiz biz
Bize yaşamayı öğreten olmadı
Biz de hiç öğrenemedik zaten
Yaşamadık yani biz güzellik
Bir ölüm rüzgarına kapılmışız biz
Sonra can vere vere ölüm eskitmişiz
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!