Sevda salkımı elde gül deste deste
derman olur belki bu şiir yar beste
çoğalan denizler içinde ayrı seste
kurulan düşler umut ile aynı gönle
ey insanoğlu...
Bilmem bu sevda hasretimin kaçıncı goncası
Gül dalı olmaya razı iken bitmedi bekleyişler
Bitmedi hasret hep bir yol arayışı özlemler
Bana bugün sabır bana yokluğunda her şey ağır
Yıkılırken tüm engeller dilim düğümlenir
Yüregimdeki sevda telini aşkla vurdu gözlerin
Hecelere sıgdıramadım bu aşkı yandı yüregim
Akşamlar seni yazar gökyüzüne gönül yıldızım
Öylece yakalandım teslim olmak Tek şansım
Arayarak bulamadım seni gel arındır beni
Kuyunun dibindeki taş gibi yalnız kalsakta
Zindanlarda hasrete vurulan bir pranga gibi
Bir ben kaldım sana vurulan
Bir ben kaldım aşkından uyumayan
Yitirdim gayri sensizliğimi aşkla buldum seni
Hayat nedir bilmeyiz biz
Bize yaşamayı öğreten olmadı
Biz de hiç öğrenemedik zaten
Yaşamadık yani biz güzellik
Bir ölüm rüzgarına kapılmışız biz
Sonra can vere vere ölüm eskitmişiz
Ben her yol ayrımında
Bir mezar kazdım
Her kazdığım mezara
bir geçmiş gömdüm
Biri vardı bana aşkı anımsatırdı
Olmak isterim sende hür bir o kadar tutsak
deryalar yansın aşk yangınla imtihan olmak
mavzer yatağında gözlerin kıyısında susmak
ne güzeldir sevgili sana hep senle kavuşmak
Esen rüzgarda ısrarla kopmayan bizi bulmak
Ben uzaklara bakıyorum hasretçe yıldızlara
Her nefeste seni anıp yakıyorum yüreğimi
Ufuklarda arıyorum seni akıyorum özleminle
İki nefes arasında saklıyorum seni aşkla
Duygular paramparça eyledi ah sinemi
Ben gönül haliyle yandım ey aşk
Bilmezdim böyle yaman olacağını
Göç edip terk ettim benliğimi ey aşk
Dinmedi ızdıraplarım gönül yaralı
Varlığa kanat çırparken ey aşk
ya bir tek ölüm kalırsa geriye
el ele tutuşmadan
göz göze bakmadan
sadece hasretle ölmek
ya bir tek hasret kalırsa geriye
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!