Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Devletin mali deniz yaklasimli kütüklük
Verimsiz kurak kesat vesat
ve hep bop yuroamerikanvari kollu kuvvetli gringo kement kov-boylu
Evelisi eskimeksizin eskiden püsküden evvelievvelisinden
Katmerlendikce kat kat kat
Yigilip yükselip kat-manlayarak özenip özellesen küresel baglamliliga

Yumusacik tahil gibi
Avuc avuc sohbete gönül dolusu hedigini kavuran icraci sanat
Savrulmaktan yoklara bosalip sürgün merdiven bir yer
Hane numarasi hatirsiz sokak
Ve yukarisi dümdüz ucurumlara desik didik igretide kirada degil
Degip dokundugunda ele yüze yaz günesi gibi

Sözüm aşk kapısına yol tutan sırdan
Beyanım iki dünya arası lamekan
Dilim,
Gülüm diye döner,
Döner,
Gönlüm dilimden dökülenlere değirmen ha değirmen

Sicilini tazelere okuyan künyeden
Kara dut dallarinda bülbül avazina aheste
Daglara gönül baglayip salincagini doruklara kuran kuzulakcasina körpelik
Selam salip haberini yareli dokunuslardan verir
Yagmurlu sokaklarda yüzü islak camlara uzanan cigliklarla
Yanmis kavrulmus hasretleri yazar okumus gibi öylesine uzaktan

Tutkun turab
Hepberaber sevda solosundan hasat harmanlayan hancereler
Kendini okuyan askin yazdigi kitaptan her tembihe caresiz
Calan söyleyenlerle kimi zaman
Kendi suyuna durgun denizde kimi zaman yaban firtinalara kopuk karayel
Koytu koylardan gün agirlayan dalgakiranlara vurgun sualde

Yolu ehliyetsize kaptirmalalarin capraz sorgulu sorumsuzluguyla
Kalbini yayginlasmis yabancilasmalara defneden sessizlige cöküp cürüyen
Bilerek,
Cümle huzurundan eksilerek
Cöllesmelere terkedilmis aklin vicdanin fikrin duyumun duyarliligin hepbütün
Hepbütün ve topyekün tümetüm….

Seritleri belli yan yoldan
Güclükle sürünerek karsidan karsiya acik gökyüzü ve alan arayan
Ezilip gidiyor agac
Kan kusuyor yaprak
Defter ve kalem simsiyah bir cizgi cekiyor kalbe,
Tümsek avansta her sanciya aci dokunuyor

Seritleri belli yan yoldan
Güclükle sürünerek karsidan karsiya acik gökyüzü ve alan arayan
Ezilip gidiyor agac
Kan kusuyor yaprak
Defter ve kalem simsiyah bir cizgi cekiyor kalbe,
Tümsek avansta her sanciya aci dokunuyor

Yaratici ruhun
Ask olup kendini güzellikle doyurdugu sanata duyarliligidir hayata taniklik etmek
Cünkü her insanda az cok vardir halinde huzur buldugu
Kimsenin dürtüsüne ihtiyac duymayan titizlikle yasam duyarliligini okuyup algiladigi
Yorulmasiyla
Yogrulmasiyla

Penceresi Tuna'ya bakan şehirlerden inip giderken şençalar
Sarnıcında susuz kalmış bir kuyuydu dibine düştüğümüz yanan
Adını vapur güzeli koyduydum
Bütün su içmişi birhoş su kıyılarını karşı yakalarda gezdirip getirdiğim
Hani öğrendim öğrenmesine kendinden zamanla
Nasıl incitmeden koklanır nazikliği bir gelinciğin