Boyası yüzünden silinir silinmez
Yorgunundan kendine döner gibi herkese uzak, karanlığa yakın
Hafife alıp
Zora sokup
Yedeğe çalıp darda bırakarak haraba yükleyip koyduğu hayatın
Soyunuk giyinik dağınık kefen kostümüyle tam takır
Zorbela
Dönüp durıyorken kasnağı çarkın çemberin
Dondu kaldı çekildiği fofoğraflardan beter odalar ve insanlar
Zamanı kimse kendinden bilmedi nasıl neyi kimi iplere bağlanmış
Uçurtmalar gibi yükselip alçalan doludizgin keşfe koyulmuşken
Asıldıkça üzülüp uzaklaşıp incelen gökyüzüne ha bire
Kolay gele demisler her yerde genel gecer makulün
Malum makül
Kamcisiz kirbacsiz kisneyip savrulmus bir hayatin ceyizi sayilsin demisler
Istemisler demisler sinir yok hesap düz..
Dönme dolaplarinda asili sallanmaktan sürgün veren cetin mevzuya
Her gelen bir kulp takmis, her giden bir kuyruk..
Günlerden beri aylardan bu yana
Zifire sönük aysız çırasız geceden
İçinde geçimsizlik didişip nizahlaşan evler gibi cam ve çerçeve
Kırılmış yorulmuş bir çok döğüş çekiş sonrası dillere düşen
Kıvranıp dönerek kuzguni dökün saçınlara yollar caddeler zir zibil
Soğuklar dönemeci kasıp kavuran kıskacın hükmü nezaretiyle
Ivir zivir seylerle mesgul
Is ve gücleri adamina göre tayin eden yuroamerikan hegoman
Dünanin gününü gündemini istedikleri gibi her yerde heran
Yapip yönlendirip yöneten olaraktan
Insanin ayni zamanda kendini ezip gectigi,
ve herseyi hickimseye sayarak kendini herseyin karsisinda ezdirdigi
Mavi bir damlaydi
Kirilan camlarda ve bozulan calkantilarda
Alti üstü cizlmis karalanmis dedim gitti ismini sen getirlere
Dibi görünen zaman sularindan
Tarlada kirik kanatlarini sigircikler ve dalda son ötüsünü birakarak
Uzaktan gelip uzaga giden sigirciklar
Kıllı çilli
Ve sıfır marka kadınlar
Kokana rahminde birbirini döllendirerek
Pazar eksiğini hiç tedariksiz ve noksansız koymadan
Gerçekliğiyle arası yok sevgiyi saygıyı inancı güveni kendilerine göre uydurup alıcısına satan
Tezgah tezgah görünüş pozunu gösteriş kabuğuyla ezip bozarak
Bir icar kiracısı
Yahut hayattan koparıp alacağını muhtarsız mahkemesiz hacizlere koyan
Kapısı kırılmış pencerelerin camları tuzla buz olmuş dünyadan battala kalmaya mezunun olmuş eski bir okul gibi
İnsansız ve kimsesiz,
Tepeden tırnağa yalnızlığını giyindiği ömürse işçiliği ucuz iğretilerden kelepir
Üstü başı yağmur gezginlerine kaçak kendi hayatına dilenci kılığıyla girip çıkarak
Dumani üstünde bunlarin tezgahinin
Sesli sessiz harfleriyle zülfü..
Bir parantede cok takla, bir tasta cok kurban
Ne olursa yapariz meslek kalabaligiyla, seste solist sinemada sis ve düdük
Yazar cizerim de dercesine ben bu kestaneyi
Ben de varim, ben de…
Dogru
Dürüstlük…
Diyorum ki sizin sizin anlayacaginiz dogru dürüstlük…
Egrilerin kökünü kaziyip hayattan dünyadan iptal ederek
Aklin fikrin ugrayip basmayacagi
Kalbini ve zihnini kabindan ve dip damarindan bozup berbat ederek
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!