Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Huzur veren hukukumuz vardi gelir gider
Pek sever cok sevilir ve pekcok bekleyip özleyen arzuhaller ile
Gisela..
Oturdugu sehrin yagmur tepesine varabildigi kadar yakin
Sanki sehrin ondan baska herseyi yoksul kalacak gibi
Hersey onunla güzellesip cogalan ve o saatte orda o yoksa hic..

Keci boynuzu granda gani
Eli yüzü kaysak cocuklugun cebinden cikan elleri
Don düsük uckur sökük ayakta yavan
Ille bayram günleri degildi gökyüzünün maviligine bakan seyir
Kirlangiclara dogru yaz gülümseyislerinin topraginda dogdugu
Tüllenip yeseren sögüt dallarina bina kurup yuva yaparken serce

Suriye`de baris ve sukunet mi..?
Hic sanmam..!
Gelecegine olacagina hic..
Ruslar niye istesin ki , bu iste oldum olasi mahir ve ustadir
Tadilatini yikarak bölerek parcalayarak
Osmanliya kaybedilmis silsile savaslar yüzünden

Kalin hücreli
Sivri kuleli
Gönüllü gönülsüz kafesleyen tutsakliklarinda
Yukardan baktigi herseyi asagilik gören kücümseyici kibrin
Kahir beladan yüklü karanligin ve korkunun tapusunu alip satarak
Kornanin sesine refakatci izmaritine, lambalarin yanip sönen ritmiyle

Porselen bir yüzeyde sipsivri rotasiz lambalar
Kivrilip uzanan bir ciyan gibi caddeler caddelerden göcüp gidene
Dediler ki alip basini savrulup serpilen böylece tufan..
…. kapagin altinda süslü takvimler ve kokulu lokumlara ilikli igneli yan yanadir
Durunca yalisefasinda konaklar kayiklar evsiz insansiz
Bir de kayip adresler ortasindaki

Bu sızı bu kemanda böyle giderse
Çizgiyi çoktan geçer gırnata cümbüş
Hele de en çok,
Işık kırılmaları mor ötesi yolcusunu hazırlayan bavul
Kızıl karışımı hüzün kırıntılarıyla uzun elvedalardan koparak
Bu çığlık böyle giderse,

Ne borsacilarin banka hazinecileri
Ne hazinesini saymakla bitiremeyen nemrutlamasina firavun
Aklinda sabitleyip tutamadigi zamana kim ne verdiydi
Kimin kimden alacagi ne
Ne duydu ne bildi ne anladi
Tanri misafirisin dedigi herkese mütahitlerinin kacak binalari

Gönül tellerimde gitar bendircim
Davulcusu durayim diye ask köyünün divaninda nöbete yazilir
Azigim yufkasina yavan düren gezginden gezgine sürülmüs savrulmus ekin
Keklik kayasinda yarelinden tutam yellerini esip tüten yanginla
Davransin tutussun istiyor beni seyredip hasretine koyan gözüm gönlüm
Dagin bir ucunda ben bagin bir ucunda yarasini ömrüme iliklendigim gurbet

Yalnızlığı kendi sesine yaren
Dudak dengi ağlamaksı kıvılcım ve buruk
Derinlere indikce gizlerini saklayamaz oluyor sazında suskunluk
Alazalardan katran karası sevdaya dönüşende hele bir kül...
Dalga boyu aşk deryasına kulaç atan sular gibi öyle derin..
Öyle sefil

Dostum..
Sis cökmüs daga düze kapiya
Olsun diyorsun
Dostum sokak cadde aynasina bakip da görünmez uzak
Olsun diyorsun
Seviyesiz dengesiz düzeysiz insanlardan ve olgulardan bahsetme bana