Kavaklar da güzel selviler salınan
Söğütler de güzel salkım saçak ve salıncak
Kumsalda kırmızı terliklerini eline almış azgın dalgaların kalbini kucağını yokluyor, sarışın kadın da güzel
Sağı solu pilaj kumanyasıyla donanmış ve Sejlongta okuduğu kitaba dalmış
Pembeli kız da bitmek bilmeyen yazın güze kaçıp vardığından habersiz , güzel mi güzel
Atatürkün olduğu yer hepsiyle beraber güzel dağlarıyla koylarıyla kumsallarıyla kıraçlarıyla
Atatürkü olmayan,
Olani ne bilsin, kimdir ne hürmet ve hikmet…?
Hikmetinen hürmeti bilmeyen sevgiliyi ne bilsin
Sevmeyi bilmeyen bugdayi ne bilsin, topragi ne bilsin, gelincigi ne bilsin kumruyu nasil..
Atatürkü olmayan insanligi ne bilsin,
Özgürlügün devletin milletin askin sayginin yeryüzü hayatinin..
Şimdi ordan yürüsem gitsem her şekil zangur zungur hır gür
Niye öteden değil de burdan geçiyorsun diye zır çıkarıp langur lungur edecek
Zordaki yola daldaki yeşertiye sırdaki sılaya ermiş erişmiş
Fellik fellik yekpareden esmiş tutuşmuşken aklım gönlüm
Gece düşlerini gündüzün hayaline yorup gütmeye
nadassız
Ne muhteşem şeydir
Dokunmanın sıcaklığıyla parmakların ucunda bulunan sonsuzluk
Ve dokunmak,
Şefkatin bütün sarılan kollarıyla sevincin kalbine, derdin yarasına, kederin kaygının ortak yürekliliğine
Aynı kapıdan girip çıkmanın çok ötesinde, aynı çatı altında bunun tuzu yok, bu seferde çöpü sen çıkar filan
Çamaşırı sen yıka ser kurut ütüle bük ocağı kur ortalığı topla pazara çık faturayı sen öde yatır filan
Bunca hinin hainin züppenin ve zügürtün
Insan aklini ashlaksiz fikirsiz inancsiz itibarsizliklarla övünce talim terbiyeledigi
Zikkimin tayini olsa gerektir bezginlik bikkinlik bunaklik sus pus ören veran
Aclik yoksulluklarla hayat topragi ekilip bicilen yillar yilliginda
Kan
Zulüm
Köylü milletin efendisidir derken sevgili Atatürk
Haybiyeden haramdan yiyip vurgun talanlarla gecinip kokusan cürüyen
Bitis cöküs imar mimarligina özel ve mahsus
Hayli servet ganimet düskünü bezirganlikla kendi cikarini ülke cikarindan
Kat be kat vazgecilmesiz üstün tutan
Hainligin
Muttalip de ölecek murtaza da
Hüsnü mürsel zekiye cevat emel figen salami suphi…
Öldükleri gibi ümmügülsüm de ölecek fuat da ölecek Atatürk de
Fakat insanin hukuka
Sevgiye
Özgürlüge
Sevgili abim..
Merhametin sevgiyle dogup büyüdügü yigitligi özü ve sözü bilen
Adaletten özgürlükten sorumluluktan baska hicbir yere sigamayip
Aklin ve vicdanin taniklik ettigi soyunu kökünü hakkin hukukuyla özümseyip benimseyen
Tohumun toprakla kucaklasmasi gibi günlük güneslik bahtiyarliginda rüzgar yagmur
Gecmisini yitirmeden gelecege giden kararli yollarin tertemiz zihnindeki
Kırları gelincikler almış götürmüşlüğün
Ormanlar kıyısından yaz günlüklerine satır geçen
Müjdeli çizgiye deli
Adımları toprağa değen ince yolların sabahı akşama katarak
Değirmen dönmedeyse yemyeşil tepelerin yamacında
Ilgıt yeller
Ne acinin rengi siyahti ne de sevgininki allara morlara karmakarisik
Fakat insanlar yanldigi yenildigine yetinmeyerek
Kendine yakin zerrden taneleri körkiyamet damarlardan büyütüp abartarak
Kendinden uzak olanin cehenneme dönüsmüs ölüm zulumlarini hice sayip
Kendinin tirnagina dokunana kin kusup kan köpüren lanetlerle tzahürat tutarak
Hep…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!