Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Uzanip dalindan koparmak veya egilip topragindan sürüp savurup ekip bictigini harman hasad etmek; geldiginde güz geldiginde yaz yagmuru yeli buzu ayazi haberci ggöndererek hayat sevinci huzurunda dinc, diri, dopdolu dönüp dolasaniyla davasi derdi tasidigi dünyasini hicbirzaman hic ve asla gücenip esirgenmeyen fedakarligin devir devraniydi hayat..
Bal bile..su bile…ekmek bile…bu dolasimi süreklilik arzeden devranda bütün birbirini dokunup duyan yasam bünyeleri gibi, yüklendigi birikimlerini yahut edindigi kazanimlarini yasamak denen davaya tedavül etmeyen depolasmak, kendi eliyle dert yigip dermansizlik yükleyen tikanmisligin kisitli, kasitli, kör, köhnelerinden ölümünü siparislenmis hastalik halli ihalelik havale gibidir. Bu yüzden duyan bilen gören bütün kilcal damarlari büyük toplum ummanlarinin derinlere deryalasmis yüksek düzeyli tanigi olup hayat halinde seyredip gitmelere duyarlilik göstermek, kendini bütün varligiyla özdestirecegi her türlü yappay yapmaciklardan uzak ve her cesit bozgun boyalisi cürümüs cökmüs kokusmus bulasikli salgin yamalariyla yamanip kurcalanmis soyutluluktan uzak özgür ve özgün davranip düsünebilen ehil bilginligin, ciliz derelerin karlii buzul daglarindan derin ummanlara hayat suyu tasircasina birikmisini disa vurum halidir.
Degilse bal bile, su bile, ekmek bile, doyumsuz tahammülsüz sürekli birikip büyüyen zorlugun yasam tikanikligina bütün saglikli dolasimini harabeye cevirmis, ice büzülüp kapanmis duymaktan ve disa duyurmaktan harabelesip ölümcül yikimlara ve cürümelere dagilip bozulur. Böylesi dar, kit, kesat, kapali, karanlik, bozuk ve bulanik yerden hayata bakmak ve hayatin baktigi ucsuz ucaksizligin yerine insanligini büyütüp barindiramamak, basi ve sonu amansiz hayalkirikliklariylavezilip üzülen ve her olur olmazdan medet ya mmedet dilenerek perim perissnligin dert deryasi derbederligini insanim diye sürüm sürüm sürüm, sürüklenir sürünür.
Seyfi Karaca………….Kasim / 15

Isligimda cig bir tenefüs
Yerlimali günlerini gezmeye pircalik tarlasinin yagmurlar ertesinde
Dizim topugum calcamur
Mayis ciceklerine dogrulmus gökyüzü sagilmaya yakin
Kelepcesiz saatlerde iklim mevsimi gögsünden topragi emzirmeye gebe
Kara bir tahta duvardi ilkbahar yazan bayir yamacindaki mektebin

Ne güzel oynayıp duruyordu çakıl taşlarıyla çocuk
Çember ne güzel dönüyordu yumuk ellerinde beştaşları suda serkerken
Günü gününe sobelenmiş baharlar
sabah sisinden çağla çiçeklerine düşen çiğ gibi
Ne güzel dolanıyordu ay güzeli gece bahtı siyahsız pencerelerde
Toprak toprak olduğundan gayrı ve susam

Soğuğa batırıp kaynar korlara ucunu ortasını bulandırarak
Kurduk yeryüzü sofrasını yedik içtik değirmelerden çıkan toplam hesabı toprak ödedi namına
Valizi bavulu açınca herkes çil yavrusu gibi kaçak hayatların ganimetini kapışmaya
Göşterişten uzak
Doğal
Diri

Değişmeli bu görüş alanı bermudi batak
Bütün çıkışları ustasının eline su dökmekle ölüşünü bekleyen
Hayatı silsile veren terbiyelenmiş özgünlük
Ayak yoluyla çokkez suyunda yıkanmış kirliler arasında
Put gibi bekletip duran
Değişmeli bu kendini tanrılayan mutsuz mabet..

Calismayan saat
Yasanmayan ev
Dagilan dünya bozulan insanla birlikte
Ve sebebiyle
Ve gibi gibiler sayesinde tadi tuzu kalmayinca nohudun zeytinin bostanin
Yazisi okunaksiz yerinden yirtilan yasam öyküsünün

Diyarı dünyadan azat
Ciğerleri yolum yolum yaralı bulutlardan biçareler dağlandım dilendim
Renkli kapılarda sivri binalar çölünde ve kapkara caddelerde gün uyandı
Akşamlar karardı gündüz söndü gece zindanı devriyesi başladı
Alaf alaf giden günden güneşten kalın perdeler arkasında
Zahirlenmiş rüzgarların dışardan içeriyi içerden dışarıyı silkeleyip havalandırdığı

Nerden böyle diyordu yol
Görmüyor musun dedim
Esmiş aklım, çalınmış kalbimin kapısı,
Vurulmuş şafakların sırtına delicelerin elvanı
Çöz ey körebe
Saklambacından ele verdi kendini delalisi iklimin,

Utanacak arlanacak ne var bunun burasinda
Siyrilip döküldükce ciplak gövdesi görünüyorsa agacin
Donsuz uckursuz bir de baktim ki yatak bozulmus carsafi burum burusuk
Ayna bana,
Duvar aynaya
Ben aynaya bugün nasiliz ne habersin ahbap sessizlik tonuyla

Sen geldiginde ben burdan coktan gitmis olacagim dercesine
Cöddür cöddür
Cogdürü cüslerle sugsününü keven bayirlarina yikmis deleyli
Agirina gidiyordu sanki dura gide önden gidenlerin tezeklerini koklayarak
Üstünde sorup giridarak gündogumu sabah günesinin
Yayma yüklüydü üc gün evveli, toprak cekmekten kirec ocagi örtülüye taraftan