Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Güven artirim toplantisiydi bundan püf süre evvel
Hicbir ortak üyesinin hicbiri hicbirine hicbir sartta ve sekilde inanip güvenmedigi
Amerikan nükleer atom fizik kimya tahrip yikim sahip ve baslikli Nato
Tüm varlik tertip tespit zirh tesisat hucum panik korku salgin ve saldiri araclariyla
Dünyanin her an her yerinde herkesi ve herseyi bakip görüp izleyip isgal etmeye
Sesten hizli gölgede sessiz isiktan ivedi ruhtan cinden seytandan carcabuk

Çehovun paltosundan nasıl çıktıysa ruslar
Biz de üstat necip fazılın yan cebinden ettik olduk bittik devrildik düştük diyor
Ordan burdan yandan çarktan
Dalıp çıkmadıkları bulanık hiç bir yeri bırakmadan
Kafalarına kıyak kendilerinden başka hiç bir aksi ses tavır duruşun olmadığı
Diledikleri gibi hükmü ilan adıyorlar karanlığı ayan beyan panoya

Ayaz ninnilerin kinali besigini salladigi
Söyleyen dilleriydi navruz cigdem bilmem nasil nedendir
Vuslati vucutta varip dünya denen yeri görmeye gezmeye
Sadece cay kesme sekeri bulgur sofrasi kadar
Dünya yolüstü bir zaman dönüp duran kol saatiymis de san ki
Suyuna topragina nazari itibariyla kavim kardes olduk

Yasamin yapisal inceliklerini ve kilcal damarli ayrintilarini yüklenip tasidigi sirli soylu saglam hassas dengelerden soyutlayip siliklestirerek, birbirinden kopmaz ayrilmaz baglarla bütünselligini tamamlamis yapi kurum kurulus ve toplumsallasma kurumlasmalarninin önüne yanina ugruna yöresine kelepceleyip kusatmak, ya yikimi öngörülmüs amansiz örenlesmelerin mayinlayip dinamitlesen kitlik kiyametlik harabelesmelerini imar magmur eder, veya ayni niyet güden maksatlara yapimi öngörülmüs kaba haram hirsiz yolsuz yollu haydut harami tabiatli onursuz itibarsiz firsat meydanlari buldukca halinden habersiz dünya topragina acimasiz insafsiz cehennemler ekip bicen carpik kupkurak ve kaba insaatli her yani her tarafindan delik desik kapisiz yöresiz ilsiz köysüz iliskisiz iradesiz itibarsiz komsusuz yurtsuz yuvasizliga tayin ve iskan olmustur.
Harama rüsvete korkuya kuskuya egriye düsüklüge yalana yamuga yanlisa cürüge esarete cesaretsizlige nefrete kine gareze fesada hasede dlavereye siddete hinlige hainlige desiseye entrikaya ihtirasa caresizlige haksizliga hukuksuzluga bencillige bagnazliga en genisltip boy ve yol vere vere..
Hirsina kapilmis öfkesine yenilmis herkesin en üsünde olmanin kirini fasikligini kinini yobazligini ve yozlasmisligini semirdikce kimsenin kendini sorgulayip hicbir zaman hicbir sekilde hesaba cekemeyecegi iradeye güce saltanata ve zenginlige yetisip büyüyecegini kendi kendine kazziklayip kandiran aldanmisligin kesintisiz aliskanligini kendine doyumsulugu arttikca daha cok insanligindan azan sapan huy, karakter, hüner ve meziyet edinerek kisilik bozup karakter degersizlesmesi yerlesir yapilasir insanlik.
Hani anlamini yitirip maksadini asip manasini ve icerigini anlamsizlastirarak AZGIN veya SAPKIN sözcükleriin dört tarafini yaptigi carpik sehirler, cöllesmis köyler, issizlasmis kasabalar, ölmüsten betere parcalanmis erimis kopmus ezilmis üzülmüs iskeletlesmis sevgisiz haksiz hukuksuz kültürsüz ilgisiz iletisimsizlikler gibi, anlamini yitirip özünü sapip özgürlügünü iradesizlestirip inancini korkuyla kuskuyla haramla veranla giyinip donanip ahlakini huyunu kinli kanli katilliklerin harcina mayasina yorarup yogurarak anlam ve degerini bozulup yitirirse insanlik…..
Tuttugu yol güttügü maksat izledigi yön sigindigi huzur diledigi ferahlik düsledigi hayal ve haz duyup hassasiyet gösterdigi özlem dolusu hayalleri, akliyla ahlaki arasinda birbiriyle örtüsüp uysmayan dengesizliklerin birbiriyle sürekli dögüsen cekisen cekisen bogusan yarisan tartisan kokusan cürüyen catlak gedik eksik yoksul zarar ziyan yamuk egri bügrülerine yalan yanislarla yüklü insanliktan cikmis bozulmus gerilim catisma bunalim yagma yikim rüsvet riya ihtiras kin yolsuzluk güvensizlik inancsizlik güvencesizik gecimsizlik örer ve örenlestirir…
Hayvanlarin bile kendilerine yarisir yahut yarasir görmedikleri sonsuz bozuluslari insana güzellesir yarasir ve yakisir sanarak..

Bahtina küsmüs de sanki yelden yorgun buluttan agir
Tutusup da sineleri yolunan esintiler saganak saganaga
Bayir yüzünde gecmis zaman dere tepe eski bir masal sancisi
Agriyan yeri neresi susar söylemeze kervan yikip
Yolcu yorgun hanci kardelen
Navruz daginda beldesi bagi lal ile

Ilık bahar rüzgarları esiyorsa
Tazelere tomurcuklanmış güzelliğin gün doğumudur
Topraktan aldığını toprağa
Işıktan süzüp demlediğini ışığa ve yağmurdan koparıp aldığını buluta
Dağda bayırda yurt tutmuş donatmış sırra kadimlerin çeşni çerağı
Huzuruna varıp gönlünü almak için allı pullu nergisin

Bir yol tutturmuş sonsuzu gidecek olurken hayalden hayale aşk
Hayatı güzellere doğurup doyurmalara hazırdı toprak, gizemlerin gebesi
Kovanlara bal yükleyen dağlar,
Kelebeğin kanatlarına sığınmış mülteci, ki bahar
Giden zamanlardan kalma izleri sürükleyen gölgelerin peşisırasıyla
Dünden kalma arılıklardaki yarına

Kimildadikca yaprak tülleri diken diken
Körpelesmis uyanmis kenger daglari cardakliktan meselige esip yürüdügü
Bir kapsalik vardi…
Cirasi calmasi hemencecik isli aristaklarin duvar yüzünde barinan
Kuhlede ekmege vurulmus har sokaklara sinmis sofralar üfürdükce
Kinali kuzular akistigi pinarlarda delisine melesip

Dili suskun dudagi titrek
Solmakta olan yüzün sönmekte olan sesin ve nefesin
Sureti olmayan yaban bir gölge gibi adsiz cisimsiz adressiz
Hergün yeni dogumlariyla can cekismekte olan bir zamanin
Kaskati kesik sert ve acimasiz
Naylon hayatlara posetlenmeden öncesi

Sümüksü
Sidik bulasmis naylon tezeginden cöpcatanlasarak
Bayat bir köpügün cünüplügünü derdest olup
Ev yikik
Daginikken kafa
Ve faniye göcüp gitmisken dünya diyar..