Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Cogu zaman
Kimi gün…
Ucsun ucmasinlar kuslar
Tembel ve miskin saatlerinde sirtüstü carsaf serip yatan suyun
Kum saatinde seren serpe yayilip uzanmisken kiyilara koylara kumsal
Kendiliginden yürür merdiven kurmaksizin cati kati olmayan sevincim

Çetinmiş ceviz
Ne mühim..?
Gönül sevdimiydi hah diyip yikinip
Diken gülü
Gül dikeni
Olmasaydı ne işi vardı aşk bahçesinde zor işin..?

Odalik denen müsvetteler
Birinci degil
Ikinci degil
Ücüncü belki de dürdüncüsünü elvanpercemi nemvari
Kuma üstüne kurulup oturan cokca kumalar
Rutubetlik duygusalliklarla nem orani yüksek duyumlardan bahseden

Sordun diye yani..
Nerde miyim..?
Aaaaaaa şimdi ayıpsın ama
Şimdi günah ettin sorduğun suale
Ben...?
Hani o bildiğin ben...

Hüt Hüt müydü kusun adi
Yoksa sigircik sigirciga havalanip konan ebabil…
Musa Tur dagindan dönünceye kadar bile ara mesafesi saniyeler kadar kisacik
Hitler`in ettigini Siyon tapinak sovalyeleri
Musayi dagda koyarak Israilogullarina harami tacizi katliami helal kilarak
Ve salvarli türbanli Amerikan kovboylari yillar yili

Pompey…
Neron Meron zamanin cünüplügü cok felaketin sehriydi
Taaa ki yanardag patlayip kiyamet kapatincaya kadar evini barkini kül duman
Vüzüv dehsete kapilmis azgin bir milat idi ve pompey..
Kadin kadina
Erkek kerahaneleri cok agalar beyler

Kelimelerle hünerli hokkabazlik numaralari conklörcülügü yaparak, mümkün oldugunca kirli gürütülü hayattan süngerlenmis süpürülmüs ve birikmis tüm agir komalik yasam artiklarini silkeleyip bosaltma maksadina yönelik kopus ve kacislarin sürgün magazasi; tamir tedavi atölyesi; kablolu kablosuz sinyal alip verme elektiriklenmesi ; ve genel gecer beynelminelligin umuma acik toplanti salonu niteligindeki radyo- televizyonculugun , arada bir de alkis tufani koparttirip yahut siritkan haykisir gülüsler karisimi tuhaf ugultular dürtükleyip dokunarak; sesi fizigi figürü senkronizesi etliye sütlüye karismama sartina bagli parlak ve seckin olma kosuluyla gündüz kusaginin kursaginda yayinlanmamis ve geceye kalan eksik kismini tamamlarlar.

Cünkü artik, SORGULAYAN HAYATIN öz kaynagi ve tüm gel- gitleriyle toplumsal yapiyi, ortak bilinci ve sosyal dokuyu cekip ceviren en itici gücü yahut devinim zenginligi nitelikli nesiller arasi catismalar, hic mi hic yasanmamaktadir yeryüzünde. Daha dogrusu tersinden söyleyisle; ilgisi, algisi, görgüsü, iradesi, yönü, yolu, egilimi, duyumu, duygusu, düsüncesi, anlayisi, aliskanligi, bellegi …ayni akil mantik hesap kitap yürütmesi ve saglamasi üzerinden, hic bir itirazi-tepkisi olmaksizin TÜKETIM ESASINA özenmis imrenmis bagimliliklariyla, kundaktan mezara bütün kökleri ve nesilleri buyurulmus tutsakligin yapim güdümleri disinda varlik göstermesi ve yasama sansi olmamaya farksizlastirip esitledi , GLOBAL Esaret carsi pazari veya YAPAY ZEKA CAGI dönüsüm degisim süpermarkaciligi.

Bu yüzden ne gecmisin gelecege, ne cocuklugun ergin yaslara, ne de ihtiyarin gence , orta yaslarda bir yerlerde tanisip görüsüp kabullenip sulh olarak katlanabilecegi ve birbirinden hayatin yükledigi dogal celiskileri cözümleyerek aklin sözün yazinin fikrin vicdanin bilginin ve sorumlulugun deneyimleyerek yol yordam göstericiliginde , sadece mükemmel kusursuz ve sürekli kazanarak herkesten üstün gelen basarilara - nasil ve ne yolla olursa olsun- odaklanip insanligini ASOSYAL sartlanmisliklara kaybederek imza atmanin disinda miraslanacaklari hic bir seyleri de yoktur.

Oyma kutularda sandığı açılmadıkca ses vermeyen ağzı dili kilitli
Behey dünyayı üç pula yerinden yıpratmak için
Dinamitleyenlere nesin necisin?
Evler ocaklar yıkılırken hergün
Hergün insan hayatları kayarken gökyüzündeki yıldızlardan fazlasıyla çok
Behey topuk sesindeki kaldırım müzilklerinin sarhoşu

Demez miyim ben hep?
Olur olmaza habersizin seyre durur bu kuş bu sevdayı
Bu tutkulu kumru, böyle hazince ses, tükenmez nefeslerde bu şekil
Yerkabuklarında çilsalan yeşillenmişiyle,
Allara güllere bu uslanmaz heves,
Demez miyim ben hep...?

Gelecek mi yağmur
Yağacak mı bulut...
Nesine kalbimin, nesine..?
Girmiş bir bahse
Ki....
Napnazik...!