Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Olmam diyen
Gtitmem diyen ey nazlı şey..
Aç gönlünü de yüreğin seni bulsun
Sözleşmesi bitmekte olan şu bütün yalan yanlışların
Kendi kendini kazıklayıp kandıran akıl fikir
Ve kalpsizliğine zengin olup gitmelerdeyken harap

Müspet ve fenni
Geldik geldik geldik
Sigortasına dokunduk
Dipledik..daldık matematik fiziğin sinirine
Ters gittik, tersinden gittik
Ve geldik

Kendine gelir gelmez enkazın tepesine dikilerek
Yitik kayıp altınlarını arayışa geçen travmaya tercüman
Git ucuz işten bol kazanç çıkar, mikrofon tut , ortalıktaki harabeye dolaş diyen diyene
Dekor depar Akepe Pekakadan, pekaka mehepeden, Mehepe her üçer beşer altılıdan
Hepsinin toplamında hepsi birbirine dayanıp desteklendiği
Açık gedik sorun sarmalı endüsstrisiyle

Çürük Sehpanın üstünde durur gibi
Bakışları dört duvar arasında donmuş kalmış müstakbel hüzünlere dolaşık
Mayıs çarşısının uğrunda ıssız bir sandalye
Sandalyenin ardında çiçek boyalı ev, üşenmese sanki güneş yağacakmış gibi
Sayılarla
Sıfatsız isimsiz ifade edildiğinden beri insan

Damlarda serilmis kurumus
Henüz günesin saran sicakligi teninde tüten
Havlularin boydan boya kusanip dolandigi sular cekilirken
Varligini silkinip bosluga birakan tüy gibi hafif mi hafif
Yorgunluguyla ferahligin ayni esvaba
Dagin zirvesini susuzlugun kuyusunu divanenin arzusunu

Lisansı iptal edilmiş
Kapıya bağlanan cadde sokak ve şehirlerin
Bodrum katında eskidikçe atılanların hikayesi insanınkine benzeyen
Ateşi yakmalı
Çanağa tükürmeli
Sonra kalkıp sevişme odalarına çırıl çıplak iştah ve arzuları körükleyip kızıştırarak

Nerde ne yapmasi gerektigine sorumlu
Nerde ne yapmamasi gerektigine yine ve bir kat yine
Mademki vardir,
Mademki vardir ve kesindir gerek tuzlu gerek yarali
Büber közleyip sogan dürümledigi hayatini pesinde birakarak
Mademki bir gelmenin bir gitmesi vardir ve kesindir künyesine insan…

Cilki cikana kadar duuuurmadan
Üstünde durup didiklenmis desilmis kurcalanmis ne varsa
Eskidikce tazesinden yeniligini isteyen hayati ihtiyaclara ne duyar ne cevaplar
Kokar cürür eprir ular cerahate döner ur baglar her yapi ve doku
Bilmez görmezden gelen umarsiz duyarsizliga rezil rüsva hurda haram giderek
Olmuyorsa birakmasini bilmeli her kisi

Ve doruğa dağa kar
Caddeye şerik
Bayıra çorağa kır dikeni
Hattan düşen dünyaya zil sesi
Insan dedigğin cıkrık cıkrık malum müstesnada avara
Yaptıgını yıkan bir iki dirhem bir çekirdeklik yaz boz ki..

Liseyle Merkez Ekmek Firini arasinda dösenmis parke taslarin, Kadi Burhanettin Orta Okuluna dogru calgicilar sokaginda baslayip biten sehri hizla yikilip silüeti bozulan eski evlerle yine ayni hizla artip cogalan apartman dairelerine etirip götürürdü caddeler boyunda birbiri ardina sirasinin gelmesini bekleyen taksiler ve faytonlar.
Oglu terzi kendi SINIHCI olan ihtiyar kadina kolu cikan ayagi burkulan kürek kemigi kirilan her hali müskül kör topal en cok BAHCEBASININ dar sokaklarindan kivrim büklüm kiliseye yakinlarda bir yerde vasita cagirip seyriseferin bas müsterisi olurdu. Bundan baska sinemaya lokantaya uzaktaki akraba ziyaretine dügüne toplu fotograf cektirmeye yahut magazalarda üst bas görmeye KiCi KAPIYA kadar evin ufakliklarindan birini yollar kapiya getirirdi taksi yahut faytonu.

Merkez bankasinndan sonrasiydi sürekli su alarak YENI YAPILASMAYA batip giden yarinki gelecek. Hemen orda kulaklari cinlasinlar; Fethi Celikbilek, Gudük Naci, Zeki Ceran, Sule Yilmaz, Halil Uslu, Muammer Caglar…gibi okul hayatimzin unutulmaz isimleri meger biz hic farkinda bile olmadan ne cok hayat bilgisi ve insanlik dersi verip ögretmislerdi.

Hani MUTLAK BASARIYA veya EN FAYDALI OLMAYA dönük degildi kimliginde ve kisiliginde INSAN degerliligi olmdikca ögretilen bilgi beceri. Cünkü `büyüyünce ne olmak istiyorsun `sorusunu her bir tuttugunu koparan KERPETEN olmak isterim demeyecegi gibi, her kavradigini basariyla sonuclandiran GREYDER yahut mutfak robotu olmak istiyorum da demeyecektir hayati bilip ögrenmekle mükellef her kisi.