Saçın ağarıp
Döküldümüydü morarmış düşlerin dalgasına lacivert denizin
İkisinin arası mavi molalı kayıkçıymışın,
kırarmış goncalar papatyasever çiçekte döküldümüydü küskün zülfüne
takatsiz tellerde zülfün yarkucaksız
bütün eskiyen zamanların uğradığı tahrpli duraklar yol bilip
Senin hayatın karşı kıyısında nehrin
Baki hakikatte
Serpilip büyüyen çalkantılı coşkulara çökmüş çisiltiler sağanağıyla ömrümü sırtına sarıp
Ne duydu
Ne götlü
Neyi hayal etti düşlediyse hiç bir fire vermeden meram makamına yetiştirmek için
Bakır Çalımına Kaç karat elmastan ötedeydi hayat
Ve kaç grama denk gelirdi
İki dirhem bir çekirdeği hora geçmenin
Çerçisinde dut kurusu, aydın inciri, cıngıl boncuk
Keçiboynuzu memleket memleket dolaşan
O...
Ay sokaginda
Rüzgar bayiri ayazavaz
Noktasi noktasina virgülün camkenarinda agacgölgesinin
Balkondaki sehre gönül baglayan serpilmis su gibi cicek
Devrandolaptan kirmen edip rengini siyaha veren sariyla
Dolas
Bakiyesinde temmuzun
Ağrına gider seyir defterinden sıfatı silinmiş insanım diyene
Altılı ganyanda çarpı işareti konmuş marka atlar kulvarı değil ki bunun burası
Jokere pokere
Futbola taca giden korner direğine
Saymaya kalksan ucu bucağı yok bunun
Bir yer her zaman vardir
Gözünün ugrundaki dünyayi tarifi kesfedilmeyen kelimelerce bir yere
Tartiya gelmez hesaba sigmaz
Ayiklanarak secilip gelen sagnaklar gibi bulutlardan
Kanamis kamcilanmis duygu sellerine karisarak kime nicin nereye
En ufak bir ip ucu bile vermeden
Daldalan balaran
Bilseydin..
Ne büyülü bir şeydi
Çakmak taşındaki sana yakın kıvılcım
Seni
En değerli kılan kalbinle uzanabilseydin
Gel de düsünme caddenin kenarindaki cant kapagini
Sahibi belki ölü belki sag trafigin orda
Kimse söylemeden kendini cekerek yan yatmis agda soldaki duraksamalardaki
Birbirine dolup birakan beklemeli aktarmali duraklardaki
Kent insansa insan kenttir iliski sarmalini besleyip mega fonlayan
Sahibini aradikca sesten soluktan can veren cigliklardir
Ne güzel sedirlik ocaklikti
Yil gelir aylar günler gecer de yine de silasi aska el veren dört mevsim
Neleri yider güdermis kac yol kac bucak kac dag kac pinar
Sana doymadim dedikce bulutlari kendi icinde yagmur
Kanmadim sana dedikce aci sogan sapkali sapkasiz palamut
Bir iz insanlik kadar ve bir tutku hayal ülkesi ucsuz bucaksiz
Olur ki kim ise hayatıyla ladesleşen
Acep yanlış yerde olmayayım kuşkularına meydan bırakmaksızın sobeyi
Yanlışa harcamadan kıt ve sayılı zamanı uduyla ihtiyatıyla
Vakti yok yerlerde öldürmeden yanlış sazlarda yok gürültülerde
Dolayısızıyla...olur ki,
Ey balcı...!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!