Iskele boyu
Her sefer bir son defaya sütliman
Icirip kandiran bulutlarla üstünü basini soyunan yagmurun
Karnesine zayif düsüren alaylisi okullusu gibi
Devrik veya redif..
Suskunluk hakkini bolca kullanmis rüzgarlara söz temsili
Sen doğmana bak ay ışığı
Esmene rüzgar
Senin de kaderin kötüymüş ey sendeleyen güvercin demeye kalmadan, geç olmadan, dünya sönmeden
Ben orda olacağım kolumda kucağımda deste bölük baharla
Sis çanının dibinde uzaktan geçen trenleri ve gece yarılarını duyarak
Sabahlara kadar dalgalarını dinleyeceğim denizin imbadın
Bittiğinde yaz bahar
Soluksuz ve dur duraksız güzergah geçişinin faslına var sayalımkilerden farzı mahal
Sarkan heybenin ağır aksak yanına yeğnileşerek yerlerde sürüklenen yapraklar gibi
Yorulmuş bir körüğü üfler durur acı yellerin soğuk rüzgarları iskelesinde sonbaharın
Ufuklara derelere dağlara güz doğduğunda ihtiyar tarafına sis çöker duman sarar
Dermandan kesilir mümkünden tükenir koyu gölgeler siner günlük güneşlik müddete
Güneş...
Giyinmiş çıkmış mı yani kara sokaklarından gecenin?
Atmış mı altına mavi boyalı sandalyayı deniz?
Kurulmuş mu sahil kıyılarına kahvelerin kokusu?
İskelesinde yazın o konukluktan o konukluğa
Yar eylen eylenlerle kol gezense gramafon
Nar….
Bir kere bahar olani bin kere sonbahar
Gögsü yarali yerden estikce yapraklari güzbagina gazelden
Bozulur baglar dökülür bahceler silinir seyir buruk pencereden
Ben sevdigimi hadi deyip küheylan süren cevricümleme
Deli fisiltilarla yollar daglar cahil
Müsade senin ışık
Demesem de nasıl olsa doğacaksın
Demesem de sen önden gideceksin, yol ise peşinden
Ve ben atına binip ıslığımın
Islığımın iki dudağında aşk...
Söyler söylemez yerini ilan edecek saklambaçtaki aşk..
Sessizliğe dümdüz olmuş iş-güç kovalaşanlar kalabasında
Kaba hesaba kesat ve kesikti günün nefesi
Baktım olmuyor
Haram gidiyor müzik ve nefes
Dağarcığına fiske vurulmamış melodileri tellendirmeye baktım tam vakit
Gel dedim deliliğime
Suyun üstünde fener de olmak isteyince
Deniz kiyisi zanneder yanan sönen isiklara bakarak
Cakir keyfi bir kosu yolun
Eskilerden kalma odunda yanarak sicakligini sönmekte olan ocakli firin
Yildizlar parlayinca hep böyle olur zanneder görünmez bir yerlere
Yerlesmis uzaklariyla beraber kendini karanlik
Yapma yahu..
Deme...! Sen bari etme
Demeye kalmıyor
Bir iyi bir kötüsü vardı
Öyle alıştırık numaracı ayaklarla...
Sana bir iyi bir de kötü..gibi hani
Soguk ayazlar vurunca dünyayi
Her fisiltiya poyraz olan hayati kopmus dallar yapraklar
Alip kimsesizlige sürükleniyorken ocak külde yolcu bayirda cira…
… cira sürgünden sürgüne yetimhaneler elinde
Feri kendi kendine sönmüs bir kandilin
Üstüne yalnizlik cökmüs cigliklariyla basbasa kaldigi dörtduvarlar dibinden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!