Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Amacla sonuc arasidir dag bayir dere tepe düz yaz güz…güvercin ucurdugun iklim ve mevsimler göcürdügün dünya hayatini katar kervan ederek, suyu samanla karistirmanin kerpic kerpic üstüne konulan SÜR SAVRUM HARMANLARIYLA ora seniiiin, bura benim yollari izleri duraklari damlari ve duvarlarina yüklenip yaslanan; ve son kehte dermaan derman diye ucun kuslara göcen zamana giden ömre tükenen vadeye; aslinda dogarken insanin kendine duydugu hasretin dünyaya gelisi sirasinda fisildanip müjdelenen seylerdi HAYAT SERÜVENINDE kisinin kendini buldugu…
Yasamanin ne denli kaliteli olup olmadigiysa, geze göre aski sevgiyi zamani ve insanligi birbirine baglayan iz ve yol sürümleri boyunca, haram ziyan etmeksizin ve sürü bagisikligina ahut takma kafaliligin esaret harcina kul kurban etmeksizin, etkin yetkin ve bilgin iradeyle hayatin dolanip döndügü cagdasliga göre her liyakatli müdahalesi kendisiyle özdes ve özgürlüge denk akla fikre resit vicdana ve sorumluluga cesurca; tüm yasadiklariylamutlu memnun samimi ictenlikle ve barisik; degisim dönüsümleri kendinden duyarli ve kaynakli ; ölünceye kadarÖZGÜVEN istikrari hic degismeyen hazza ve doyuma yetistirip ileterek kendini insan…SALACA GÜNLERINE giderken de dünya güzeli herseye takdir ve tesekkür etmenin dünya hayatiyla ilgili SONUCUNA varabilmeli insan…
Cünkü ne kusursuzdur ne mükemmel ne de hic bir eksigi olmamaya tastamamdir insan. Tanrisal yüceligi bu yüzden arar cirpinir ve cagirir, cünkü hep bir eksigine yasamanin insancasidir ziyaret sirasinda burasi dünya orasi sonsuz kainat hesabiyla, bir kaybolur bir görünür ve göründügü her güzellikte saniyeleri sonsuzluga fdenk getirerek cezbeden konar göcerligi amacla sonuc arasinda bazan durmaksizin sarkaclarinda bazan karanliga yol gösteren ciralarda bazan da ciktikca derilere inen kaypinca kuyularda görünen ve gösteren aynalardan topraga düsen cemreyi, suya düsen ay ve yildizlara bakinir.
Cayda dem gözümde nem icerimde kül desip sanciyan yangin aklimda estigin bagrimda kanadigin ömründe hasretligini tütüyorsun gözümde
Ki…amacla sonuc arasinda hic sasmadan gerek keder gerekse neseden kaynakli ilerleyip giden ne varsa, yasadiklarinin anafikri ve amactan sonuca giden hayat hikayesidir insanin

Beni...
Ben diye insan yerine koyan
Peşine sürgün eden gönlümdür ki...Nasıl aldıysam..
Beni kendinden aldığımla katlayarak çoğalan
Gerek dal, gerek budak
Gerek yol, gerek toprak ve çiçek....

Sırtı çul tutmaz tazıya
Dah dah delisiyle
Heybe yüklersen bile bile
Tamamdır dışardaki sayım ve kapıları kapanmıştır
İçerdeki hayatın
Gayrı o zaman bu zaman

Nerden nereye olursa olsun
Nerden nereye kadar yasamla ölüm araligindaki yollar izler hayaller düslerle
Gezgin bir saatin kordon boyundan
Yahut kuleler katindan
Suya denizi ormana cinari daga bayira seyir seyran göcebeligi
Circir böceklerin saziyla kaysi dallarindan üzüm salkimlarina varincaya degin

Kocası ölenlerin
Yahut her ayrılıkta çıkıp gelen
Ya da sebebi bilinmez yalnızlıkta kötü günlere kara basan
Şehvet ve ihtiras duygusunu kumaşı sim siyah rahibeliğe mahkum ederek kısırlaştırdıkları gibi
Birikmiş enerjisini boşluğa döküyordur
Bazan gök gürültüleri ve yağmursuz sağanak

Her ne yolla olursa olsunlarla
Itibarina iliskisine insanligina hicbir hassasiyet göstermeksizin
Zirve zincir kiran mutlak basarilar
Yahut durmaksizin basi kalabaliklasan yiginlasmalar degildir
Eger tüm yasam hukukunu
Saygidan sevgiden sorumluluktan paylasindan özgürlükten almadiysa

Suya yüzü durgun
Bulanık ırmaklarda hayatın yükünü göçünü çağlayıp akan
Gertnelere giderken annem, kül rengine beti benzi yangın
Çatal yollar uğrusırasına atöyünden öte buğday sarısı başaklar
Gök kuyularından kükreyip kopan yağmurun
Sağnağını sesini çelteğe katarak

Baaaak
Burasi perdelerin en yukarisi bas bas bagiran bariton
Demek ki degilmis gevek girnata
Bayilana kadar öten horuz kadar bilesine
Yolortasi kavsaktaki külüstür dönemec
Carpistiktan sonra hurda bir kamyon gibi geride kalan korna direksiyon

Geze gide
Yoksul bir yakarışın
Kaçırdığı yaşam tutanaklarını trenlerini ve sirenlerini bir ucundan bir ucuna da olsa yakalama derdine düştüğü
Gövdeye yapışmış duvar boyu bir etikete süresiz parantez
Başvurusu rencide makamına çekilmiş protestolarca
Hep boş bulunmuşluğun ters tarafına rast giderek başkasının yanına külüstür kazancı kalan

Kadın lohusa
Kanun kaçağı yer yatağından yükseklerin karyolası
Asi ama duvar çiçeğine künyesini kazırken mor perçemli sarmalık, kapı çalınır birden geceye yer değiştirir saat başı gündüz
Bütün on iki ayın pür tetik nöbetini penceredeki demirlere ve yol kıyısındaki duraklara
Ne tuhaftır ki göçün uğrunu toplayıp çekerken güz
Kuşların hikayesine yükünü almış inişli çıkışlı yollar dereler ırmaklar ve insanlar da karışır