Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Doydun mu…
Dediydi cicek
Sükür dedim doymasam da sükür
Aska geldigime
Sebebe…?
Ala mora karaya cümlesine elvan oymagin

Ismarlamayla süpermarketlerden teminati saglanacagi sanilan
Ya varsin ya yoksun araligindaki para takintili ve toptanci yaklasimin
Tuttugu niyete her adim daha cok yaklastiginda
Kurdugu bütün iliskilerden mutlak üstün ve kazancli cikmayi tapindiysa bir kere
Bir kere sonra ardin önü kesilmeyen binlere
Binler milyon

Calan her tiiresimde büyük bir sarsinti geciren hayat
Tanimiyor cebinde gezdirildigi mecburi sibop sahibini
Bir ipsiz halka böyle
Bakip dokundukca herseyin yerine koydugu kelepcesi gibi aklinin
Yemis serbest piyasa müebbetini bütün kilcallarda piyasa denen dürtünün
Kösesi bucagi kiri karanligi süsü boyasi

Düzenli araliklarla beton celiklige örtünmüs
Tüm beklentileri kalin umutsuzluk duvarlari arkasinda pespese ve sefilsicile
Heryerde olmak isteyip hicbir yere varamayan dolasima karisik
Birbirini kilitleyen sirasi düzüne acilarak kenara konmuslugun penceresi gibi
Baktigi yerde karanlik korku kabustan baska hicbirsey görmeyen
Kendinde kimseyi bulamamaya öfkeli dehsetli kaygili ürkülü tetik üzgün…

Çok ormanlar sayesinde büyüyen unutkan kuşların
Fıstık severliği gibi aklım kıvılcımına çakılınca
Tuttum nefesi
Döşüm güüüüm güüüm güm
Gösterin..!
Bulun getirin şunu bana neresi,

.
Bütün can sızısı renklerin elinde kendini kana bulayan
Sonra ordan cana gelen adı gelincik ve karanfildir
Yetmeyen yerinde gül lehçeleri yekteden,
Belki çok örselendiğinden yolbaşı hükmünde hansız
Belki iplik ilmek çiledir...

Akvaryumdaki Cam..
Kirilinca
Kurur güllere catirdar dal,
güz sandalinda solar ayva…aheste cekip susunca yagmur
Koymadik kösesini birakmaz cile aratmayan ip- ucu seyyah olur
Yufka canli maviden

Fisildayan sessizligin yükünde göcünde günertesi kuytu tenha
Etegine tenine yürüyüp sökün olan isik kirintilari leylim hallerin konugu
Zaman arkinin gelen gidenlere eleyleyen zuhurunda
Siliyor süpürüyor yorgun güne kefaletsiz efil esitileri hayatin
Cagla yemise
Yolcu hanciya

Gel gör iste….
Dokunduk dolastik sarildik sarmas dolas uzak yakini
Üfürdükce ucup giden bir ses bir yol bir yel
Hepsi kendi gercekliginde hikayeden yalan filan
Göcüp gidiyor geldigi gibi carcabuk ve tezelden dünkü yarin
Kanatlanip ucar gibi yerin yüzü gögün kube tavani

Ask meyhanesini sarhos ettigi
Asmalara sarilarak salkimlarini sevdaliga bozan baglarin
Karari müebbete arzuhaller yazan ömrüyle
Kelepcede zindan
Hasretlerde sam yelleri kivranip kavrulan
Diyecegini coktan dedi iste simdi dünün baharina bugünkü güz zaman