Sevme arkadaş…
“Seni seviyorum” diye koşup geleni hemen sevme.
Süslü sözlerle seni göklere çıkarana inanma.
Yaralı gelip senden şifa bekleyeni sevme;
bil ki iyileşince
ilk terk edeceği yer senin yanındır.
Sevme arkadaş…
Kapına kul olduğunu söyleyeni sevme.
“Ömrüm seninle geçsin” diyerek umut verene kanma.
Bil ki girdiği o kapıdan
bir gün sessizce çıkıp gider.
Sen, yaptığın fedakârlıkların
nasıl hiçe sayıldığını o zaman anlarsın.
Sevme arkadaş…
Rahatı için kendini harcayacağın kişiyi sevme.
Onun bir gülüşü için gecelerini feda etme.
Çünkü o, senin nasıl yorulduğunu sormaz.
Sadece alır…
Biraz daha alır…
Sonra dönüp yorgunluğuna bile bakmaz.
Sevme arkadaş…
“Birlikte bir yuva kurduk” dediği günlere güvenme.
O çatının sonsuza kadar ayakta kalacağını sanma.
Ellerinle koyduğun her taş
bir gün avuçlarında toza dönüşebilir.
Yıllarca büyüttüğün o güzel hayal
bir sabah sessizce yıkılabilir.
Sevme arkadaş…
Yıllarca yanında kalacağını sanma.
Bir gün dönüp “Seni hiç sevmedim” diyebileceğini unutma.
Bil ki o söz ansızın gelir,
hazırlıksız yakalar seni.
Sen hâlâ “Neden?” diye sorarken
o çoktan sırtını dönüp gitmiştir.
Güvenme arkadaş…
Bir gün çekip gidecek.
Arkasına bile dönüp bakmayacak.
Sana yalnızca ağır bir sessizlik kalacak.
İşte en çok o gün anlayacaksın
verdiğin emeğin değerini.
Elinde boş bir ev,
soğuk duvarlar
ve cevapsız sorular kalacak!
Sevme arkadaş…
Bir daha, bir daha, bir daha sevme
seni kolayca bırakıp gideni.
Adını kalbinde taşıma.
İçinde ondan kalan izleri
birer birer söküp at.
Seni nasıl kullandığını hatırla.
Yalanlarla kalbini nasıl çaldığını,
sonra o kalbi nasıl kırdığını düşün.
Sen hâlâ onu beklerken
onun çoktan başkasına çiçek açtığını unutma.
Artık onun hikâyesinde
unutulmuş bir isim olduğunu hatırla.
Kalbini kime vereceğini bin kere düşün.
Ama kolay sevme arkadaş…
Çünkü bazı sevgiler insanı büyütmez,
yavaş yavaş tüketir.
Yokluğuna dayanamayacağın kadar bağlanma.
Kendini unutacak kadar kimseyi sevme.
Bil ki bazen insan
en çok sevdiği yerde kırılır.
En çok güvendiği elde yaralanır.
Ve bazı büyük sevgiler
yalnızca masallarda güzel kalır.
Sakın inanıp sevme arkadaş…
Önce seni gerçekten seveni gör.
Sonra kalbini ver.
Kayıt Tarihi : 16.08.2026 04:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
“Sevme Arkadaş”, sevgi uğruna kendinden vazgeçmiş, yıllarca emek verdiği ilişkinin sonunda terk edilmiş bir insanın yaşadığı hayal kırıklığından doğan iç konuşmadır. Şiirde anlatıcı, geçmişte yaptığı fedakârlıkları ve karşılığında gördüğü vefasızlığı hatırlarken kendi yaşadıklarından başkalarına bir ders çıkarmaya çalışır. Güzel sözlerin, verilen yeminlerin ve birlikte kurulan hayallerin her zaman gerçek sevginin göstergesi olmadığını anlatır. Fakat şiirin asıl mesajı sevgiden tamamen vazgeçmek değildir. Sonunda insanın kalbini herkese teslim etmemesi, kendisini tüketen bir sevginin içinde kaybolmaması ve önce gerçekten sevildiğinden emin olması gerektiğini söyler. “Sevme arkadaş” sözü aslında “kendini unutarak sevme” diyen acı bir öğüttür.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!