Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Gündüz qayğılarımın,
Gecə uyğularımın,
Sonsuz duyğularımın,
Bir tək hakimi sənsən.

Qəmi dəstə könlümün,

Oığılcıma köz demişdim,
Ayrılığa döz demişdim
Mən ki sənə söz demişdim,
Bir quranlıq...

Ol söyüdün içinde,
Lal öyüdün içinde,
Al ümidin içinde
Bir tumurcuq beslenir.

Kederin qem sarayı,

Ezizim, salamat ol, gedirem men
Baxıram hey ağac, kol gedirem men.
Gece qatarında yol gedirem men,
Sonuncu duraqda açacaq seher.

Kederli şeklime baxıb çekme ah,

Lap erkəndən oyanırsan,
Bəyaz nura boyanırsan.
Qapımıza dayanırsan,
Sübhün gözü açılmamış.

Bənzər quru, susuz dağa,

Sevdalı baxışlar qəfil görüşdü ,
Həsrət vüsal ilə göydə döyüşdü.
Qəlbimə sevginin toxumu düşdü,
Könlümdə çiçək tək bitdi məhəbbət.

Tanıdıblar pis səni,
Qaraldıbdır his səni.
Sənlə bağlı hissəni,
Sadəcə ötüb keçdim.

Dörd tərəfim yalan toru,
Üsulluca götür məni.
Hər cür dərddən-qəmdən qoru,
Səadətə ötür məni.

Qurtarmaz ki zarafat, gap

Yenə əsir acı külək,
Imkan vermir deyək-gülək.
Əl çəkmirsən bizdən, fələk,
Bitmədimi sual-sorğun?

Varlığını yoxa vuran,

Yere qoyub dizlerini,
Hey silirsen izlerini.
Qaçırdıban gözlerini
Ne baxırsan oğrun-oğrun.