Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Gah gözümden düşen qanlı yaş oldu,
Dostuma çevrildi gah, sirdaş oldu.
Burulğan hesretle başabaş oldu,
Senin boynubükük xatirelerin.

Nə deyim, dinim qardaş,
Imanım-dinim qardaş.
Səni ananda artır,
Mərəzə kinim, qardaş.

Qəlbin həzin bəmisən,

Baxışlarım çiçək dərir,
Ləçək-ləçək yerə sərir.
Buzum yavaş-yavaş ərir,
Kölgəm üstə gün düşəli.

Bilirsənmi bu ayrılıq nə deyir,
Yavaş-yavaş addımıayaq yuxarı.
Fərəhimi bal bilib də hey yeyir,
Yoxmu görən həsrətinin axarı.

Keçib gedər sənsizliyim.İlahi,

Yer üzündən qoparam,
Buludlara hoparam.
Mən səni tez taparam.
Bir anda, su içimdə.

Iki övlad anası,

Ayrılıq oxatan kirpiyə dönüb,
Vüsalın keçilməz körpüyə dönüb.
Xəyalın gülümsər körpəyə dönüb,
Səmadan birbaşa en qucağıma.

Heyatın xoş anındasan,
O şöhretin şanındasan.
Sen ferehin yanındasan,
Men kederin qucağında.

Sürüldüm eşq adasına,

Eşqi danan qəlbimi,
Oda yanan qəlbimi.
Qurun sınan qəlbimi,
Yenidən bucaq-bucaq.

Sevindir mələyini,

Qədrini bilmək istəsəm,
Göz yaşın silmək istəsəm.
Yanına gəlmək istəsəm,
Mənə qucaq açarsanmı?

Göydən enməz eşq mələyi,

EŞQİMİ

Servet hezin-hezin laylanı çaldı,
Fikrini-zikrini ağlından aldı.
Bene ayrılığın ağ gülü qaldı,
Gör nece yatırtdı mürgün eşqimi.