Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Bu gün gördüm Tanrım, kimi
Həzun çaldı könül simim.
Mənim əziz müəllimim,
Qarşında baş əyirəm.

Zəmini yaşıl biçmirlər,

Sayrışan ulduzu gözünüz bilin,
Sərin əsən mehi sözünüz bilin.
Mənə nə deyirsiz özünüz bilin.
Məhəbbət köşkündə yatan adamam.

Günəşin nuruna boyanıb qalxım.

Bezibən yalanın yaraşığından,
Gah ona, gah yada yar aşiqindən.
Günəşin yandıran gur işığından,
Gecənin qoynunda yatar gündüzüm.

Xəyalı,ümidi əlvan dondadır,

Bezib bu dünyanın qeylü-qalından,
Sükunət içində yatmaq istərəm.
Aşina olmayım dərdin halından,
Quşqonmaz zirvəyə çatmaq istərəm.

Sənin getdiyin yolların,
Bircəciyi geri dönmür.
Sənə uzanan qolların,
Bircəciyi yeri görmür.

Bax, səmaya ucalıbdır

Sənin şadlığını əlindən alıb,
Sənə ömür boyu kədər yaşatdım.
Fələk qismətimi gizlicə çalıb,
Sən demə ömrümü hədər yaşatdı.

Qismətim dalğalı ləpələr oldu,

Yenə quçaqlayıb soyuq qəbrini,
Ağlaraq çəkirəm həsət qəhrini
Bilmədik vaxtında sənin qədrini,
Şəklini köksümə sıxıram Ana.

Qəbriniz önündə mən əyirəm baş,

Üşüdüm ayrılıq küləyində mən,
Üstümə dolu tək yağdı yağışlar.
Ah, nələr çəkmişəm ürəyimdə mən,
Sanki şimşək kimi çaxdı baxışlar.

Islandım altında duyğularımın,

Üz-üzə gələndə salam verib keç,
Ya onu sev, ya da məni.Özün seç.
Mən quru palçığam, yapışmaz ki heç,
O şəri,böhtanı yaxırsan neyçün.

Baş əyməzdin iradəyə, dözümə,

Sən sevgimin təcəssümü,
Ömrümdə naxışa döndün.
Məni görcək təbəssümün,
Kədərli baxışa döndü.

Şeş gətirmədi çaharım,