Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Alışdırram közümü,
Hey silərəm gözümü.
Itirərəm özümü,
Neynəyərəm mən onda.
Gülüm,sən olmayanda.

Açıldı al gülüm, derdim,
Leçeklerin yere serdim.
Ömür boyu gülümserdim,
Sen olsaydın.

Sən könlümə yaxın, əziz
Su tək parlaq, şəffaf,təmiz.
Göylər kimi əsrarəngiz,
Yer təkin təzə-tərimsən.
Sən mənim alqış pərimsən.

Qızılı seç, bürüncü yox
Ləl tək parlaq bir inci yox.
Bircə anlıq sevinci yox,
Qəm dərd ilə tən qəlbimdə.

Məhəbbətdən bezə bilməz,

Ağıl deyirsə qəlb əməl etməyir,
Nə səsim çatmayır, ünüm yetməyir.
Baxışın gözümdən bir an getməyir,
Yoxdur məndən sevgi umanım sənsiz.

Həsrətin gücünü biləmmədim mən,

De, hardasan qara gözlüm,
Burda sənsiz darıxıram.
Qayıt mənim şirin sözlüm,
Yurda, sənsiz darıxıram.

Göy səmada şimşək çaxmaz,

Məhəbbətin türküsündən,
Həsrətin daş hörgüsündən
Həqiqətin körpüsündən,
Yalan sözlə necə keçim.

Bir ürəkdə iki cansan,

Hələ qəm könlündən yol salmayıbdır,
Hələ o günlərə çox qalmayıbdır.
Hələ xatirələr dəm almayıbdır,
Ağrısı-acısı dolmur içimə.

Rəqib minbir plan qursun,
Xain tək arxamdan vursun.
Günəş məndən uzaq dursun,
İstisi bişirir məni.

Yada salıb mürvətini,

Unudub qüssəni,unudub qəmi,
Kədəri qəlbimdən ataydım,gülüm.
Unudub möhnətlə dolu aləmi,
Sənin eşq gölündə bataydım,gülüm.

Məni xəyallardan qoparan əlsən,