Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Dünyanı kədərin alqışı tutmaz.
Vaxtından tez yağan qar qışı tutmaz,
Deyirlər ananın qarğışı tutmaz,
Heç qarğış edə də bilmərəm sənə.

Atəşin ocaqdım, sönüb qalmışam,

Sevgi adlı labirintə düşmüşəm,
Girişi var, çıxışı yox, neynəyim.
Bu yolda nən qəm ilə ötüşmüşəm,
Enişi var, yoxuşu yox, neynəyim.

Səni görcək itirirəm özümü,
Bircə anda alışdırram közümü.
Dostum, nədən qaçırdıram gözümü,
Baxışların bir sehrdi, tilsimdi.

Başdan aşır işlərin, qayğıların,

Bu həsrətin şaxtasında donum da,
Sevinmək var bəlkə hicrin sonunda.
Artıq durub dayanmışam onunda.
Alqışların əl də çalır yüzümə.

Səni görcək itirirəm özümü,
Bircə anda alışdırram közümü.
Dostum, nədən qaçırdıram gözümü,
Baxışların bir sehrdi, tilsimdi.

Başdan aşır işlərin, qayğıların,

Hesreti yanlamasan,
Hicranı danlamasan,
Menasın anlamasan,
Çönüb sözüme baxma.

Ne berk tutmusan “eh”den,

Çox axıtma alın tərin,
Tək mən olum dərdin-sərin.
Ay dünyanın bəxtəvəri,
Elə küskün baxma, nolar.

Etibarda kəm payımsan,

Birinci özün get sayanın üstə,
Nurunu aləmə yayanın üstə.
Dırmaşıb ən uca qayanın üstə,
Dönüb keçmişimə baxmaq istərəm.

Yox daha arayıb axtaran kəsim,

Baharla bir doğularsan,
Həsrət gələr, soğularsan.
Yaxın gəlmə, boğularsan,
Gülüm, tüstümə, tüstümə.

Cəh-cəh vurub ötəcəksən,

İtirmişəm mələyimi,
Gözümdən sez gileyimi.
Üzümə de talryimi,
Bir bəxtimə bax,qaraçı.
Şimşək olub çax.qaraçı.