Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Birgə baxaq həqiqətin gözünə,
Salam verək səadətin özünə.
Gəl su tökmə məhəbbətin közünə,
Odunu söndürüb külnən oynama.

Çəməndə bitibdir bağriqan lalə,

Özgürlüyü su kimi, çörək tək yeyib keçir,
Kimdənsə asılılığı bilir çox eyib, keçir.
“Mən özüm müstəqiləm”-elə hey deyib keçir,
Azadlığın beyninə qul olan duyğularım.

Səbr diləmək gərək saçını yolanlara,

Fələyin əlində qalıb boxçası,
Heç işə yaramır altun-axçası.
Daim ətir saçar sevgi baxçası,
Leylilər, Şirinlər gül olub burda.

Ayrılıq dövrani-gərdişə dönüb,

Kaş təzədən doğulsan ki,
Eşq selində boğulsan ki..
Dözə bilsən oğulsan ki,
Bu dünyanın əzabına.

Gecə-gündüz sən ah etmə,

Kaş təzədən doğulsan ki,
Eşq selində boğulsan ki..
Dözə bilsən oğulsan ki,
Bu dünyanın əzabına.

Gecə-gündüz sən ah etmə,

Gərək ilk kəlmədən başa düşəydin,
Bu sevda səninçün ölümmüş, adam.
Həsrətin ağrısı yaşa düşəydi,
Içində ikiyə bölünmüş adam.

Nə qanun bilirdin, nə də qadağa,

Sevən eşqlə öyünür,
Vüsalına söyünür.
Könlüm necə döyünür,
Içimdən titrəyirəm.

Ayrılığa həsrət nökər,
Nə ağlayar, nə yaş tökər.
Qəlb evimi yıxar, sökər,
Sarı simin titrəyişi.

Sizə ənənədən deyim,

TOĞRUL

ŞAİR
Şəhidimiz ,könüllülərin komandiri
Toğrul Nağıyevin əziz xatirəsinə

Şadlıq kədəri pis görər,
Dərd-qəmi qoyar pis günə.
Qəfildən vülkan püskürər,
Göy səmadan od tökülər.

Azadlığın meydanından,