Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Var olar heçimdəcə,
Qırmızı biçimdəcə.
Elə öz içimdəcə.
Doğular eşq-məhəbbət.

Zirvəyə ucalanda,

Bütün sevənləri əl-ələ gördüm,
Xəyalən yol aşıb Misi-Yəməni.
Sapsarı çiçəkdən çələng də hördüm,
Tək-tənha dolaşıb çölü-çəməni.

Bir dəfə düşüncə zalımı oyat,

Xatirinə dağ aşaram,
Pillə-pillə dırmaşaram.
Sütununa sarmaşaram,
Bəzəyinə mən yarayım.
De, hardadır eşq sarayı.

Baxma hicrin sözünə,
Soyuq su tök közünə.
Əzrailin özünə,
Dəyərsənmi eşq üçün.

Qəlbimin danından səhər açılır,
Günəşin nurundan kölgə qaçılır.
Hey kədər duyulur, qüssə saçılır,
Hələ yazılmamış nəsr əsərindən.

ƏSRİMİZİN FACİƏSİ
(Qardaş Türkiyədə Kahramanmaraş zəlzələsində
həyatlarını itirənlərin əziz xatirəsinə )

Əsrimizin faciəsi,
Fəlakətin ayaq səsi,

Bu fani dünyadan tezcənə doyan,
Bir anlıq əbədi yuxundan oyan.
Məni varlığından bixəbər qoyan,
De, necə inanım bəs varlığına.

Ayrılıqdan göynəyirəm,
Dodağımı çeynəyirəm.
Özgələri neynəyirəm,
Yarəb, özün eşit məni.

Söz yazar qızıl lələyim,

Solmuş gülü iyleme,
Geden getsin, eyleme.
Gel bu qeder eyleme.
Meşq, başına döndüyüm.

Ağac çetir evezi,

Halına yanandır bəndəniz, dostum,
Gözləri sayrışan nur dəniz dostum.
Müqəddəs arzumdur ay əziz dostum,
Başına gəlməsin eşq olayları.

Arxanı söykəyib ona dayasan,