Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Xoşbəxt xəyalımı görüb,
Gözəl əhvalımı görüb,
Cahi-cəlalımı görüb,
Həsrətin gözü qamaşır.

Tez sökülər yayda dan ki,

Baxaq günün doğuşuna,
Düşsün ağac koğuşuna.
Məni aldı ağuşuna,
Xatirələr...

Gedən həsrət karvanıdır,

Küləklərə tab gətirməz yelkənim,
Göy sularda üzəmməz ki ağ gəmim.
Atam yox ki sinəsinə söykənim,
Anam varmı qucağında uğunum.

Mən açmadım fələk ilə davayı,

Hərdən məndən düşür qaçaq,
Gülüşləri saçaq-saçaq.
Görən kimdə oyadacaq,
Xatirələr maraq-maraq.

Qəm əlində qalıb naçaq.

Hicranın qum evi sözdən sökülməz,
Həsrətin qaramat damı çökülməz.
Oyatsam qızılı zəri tökülməz,
Ay mənim vəfalı xatirələrim..

Siz də yalqızmısız,siz də təkmisiz?

Semadan yıxılıb xatirelerin,
Utanıb-sıxılıb xatirelerin.
Içime yığılıb xatirelerin.
Çıxmağa qapısı-bacası yoxdur.

Dərdi-qəmdən, eh, mən necə varlanım,
Vaxtı ötmüş qızılgül tək xarlanım.
De, hardasan mənim könül tərlanım,
Səni mənim taleyimmi uçurtdu?

Yaşıl olar məhəbbətin yaylası,

Qamış neyi çalınca,
Xoş xeyala dalınca.
Qemli xeber alınca,
Bilmedim yer, göy nedir.

Bu nə əhval, bu nə haldır,
Xatirənin dili laldır.
Biri yaşıl,biri aldır,
Xatirələr boyaq-boyaq.

Oldun sürgün, ay əzizim,

Mənim könlüm xatirələr ocağı,
Gah qırmızı, gah da yaşıl közərər.
Isitməyir uzaq küncü-bucağı,
Tüstüsü göz çıxardarsa nə zərər.