Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Her teref keçilmez sıldırım, dünya.
Bu yükü ben nece qaldırım, dünya.
Çaxdırır başımsa ildırım, dünya.
Yuxarı baxmağa yoxdur taqetim.

Və lakinin söz qanunu,
Hər sakinin göz qanunu.
Hər hakimin öz qanunu,
Hər vəkilin məcəlləsi.

Içi\mdəki o Mən bilər,

Öldqürsən olarmı qanı bir kasa,
Bir kimsə üzülməz, batmaz heç yasa.
Yalan bürünəndə doğru libasa,
Həqiqət utanar çılpaqlığından.

Kim deyir parlayan daş-qaş ucuzdur,

Biz Ana torpağıq, biz Ata göyük.
Elə bu qədərmiş dəyanətimiz.
Billəm,günahımız böyükdən böyük,
Təkcə sevmək olub qəbahətimiz.

Gözümə masmavi su tək göründü,

Sanki salınmışam qızıl qəfəsə,
Bülbül gülə baxıb gəlmir həvəsə.
Durmadıq səninlə nəfəs-nəfəsə,
Dostum, heç duydunmu qəlb ahəngimi.

Özüm qocalsam da hissim ölməyir,

Yuvasından üzülən,
Yanağına düzülən,
Gözlərindən süzülən,
Qəm yağışı olacaq.

Altmış yaşına doldum,
Həm saraldım, həm soldum.
Özgələrə qul oldum,
Yaşamadım özümçün.

Həsrət, hicran doğulubdur bir gündə,
Dərd dilənir, əyin-başı bir gündə.
Nefti azsa. sönəcəkdir bir gün də,
Məhəbbətin çırağını ha yandır.

Süfrəmizə bol neməti düzdü düz,

Günü-gündən pisləşsə də sağlığım,
Azalmaz ki ilahiyə bağlığım.
Ayrılıqda görünməz ki ağlığım,
Qaraların arasında bəyazam.

Günəş kimi gendən baxan atəşəm,

Esme acı ruzigar tek.
Gözel varmı ben nigar tek,
Axı sevmek deyil ayıb,
Hayıf benden.hayıf,hayıf.

Kimler oxur “Sensiz”imi,