Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Neynək, belə yazıb qədər,
Ömür sürmüşük çox hədər.
Çəkdirdiyi qəm və kədər,
Dünya mənə yar olalı.

Geniş aləm qara zindan,

Istədilər daş qaldırım,
Quru deyil, yaş qaldırım.
Qoymadılar baş qaldırım,
Etdilər istila məni.

Hicr önündə gərək susaq,

Baş əyib Tanrının ədalətinə,
“Yox”deyib fələyin ədavətinə.
Qapılıb dünyanın ətalətinə,
Sənsizlik himnini çalacağam mən.

Itirib bahalı qaş-daşlarımı,

Xəyalın köyümdə oba quracaq.
Məlalın könlümdə yuva quracaq.
Cəlalın köksümə hava vuracaq,
Gümanım qəlbimdə qalacaq mənim.

Ilahi günahı yaşıma keçsə,

Ağılsızdır, huyumsuzdur,
Fikirsizdir, duyumsuzdur.
Zəmanə çox qıyımsızdır.
Mənim tək əlaçıq deyil.

Budur sənin şah əsərin,

Kədərindən eh, mənə nə,
Göz yaşlarım şeh, Çənə nə.
Ayaqlarım cəhənnəmə
Əllərimi çöz deyirəm.

Bu dünya bir dəvədi, get,

Yenə də göstərir bax, zalım fələk nər dişini,
Dəyişə bilmərik heç adətini, vərdişini.
Necə də özləyirəm sənin hər bir gəlişini,
Ürəyim səksəkədə , ala gözlərim yol çəkir.

Yaxşını ya da pisi sən indidən seç, ürəyim,

M? nd? n başqa kim duyacaq halını,
Kim soracaq “Alagözlüm, nec? s? n”
Kim öp? c? k boynundakı xalını,
Kim dey? c? k “Ay-ulduzlu gec? ms? n”

H? sr? tinin qollarına s? rilib,

Məndən başqa kim duyacaq halını,
Kim soracaq “Alagözlüm, necəsən”
Kim öpəcək boynundakı xalını,
Kim deyəcək “Ay-ulduzlu gecəmsən”

Həsrətinin qollarına sərilib,

Istədilər daş qaldırım,
Quru deyil, yaş qaldırım.
Qoymadılar baş qaldırım,
Etdilər istila məni.

Hicr önündə gərək susaq,