Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Bir anlıq geriyə dönmürsən, qoca
Demirsən gözüyaş qadın qalıbdır.
Məzarı üstündə yeriyən qoca,
Başının daşında adın qalıbdır.

Sənli xatirələr daşa dönübdür,

Yay günündə yağan qardım,
Vüsalın yarasın sardım.
Zülmətin bağrını yardım,
Gecəni ağ gün eylədim.

Dərd quyusu,eh,nə dərin

Yurd gəlinlik donunda,
Vəslə çatdı sonunda
Bəyaz qarın fonunda,
Açılmış ağ gülə bax.

Dövlət, varlı dağlardan,

Nədir sevgi meyarı,
Varmı onun əyarı.
Danış istəkli yarın,
Pulundan, axçasından.

Kipriyini ulduzlarmı sanatmış,
Hər birisi ox tək qəlbi qanatmış
Nədən belə ayrılığa can atmış,
Nədən belə sağır oldu gedişin.

“Kaş”lanıban ələn elim,
Yaşlanıban ölən telim.
Daşlanıban gələn selin,
Iintiqamı ağır olur.

Ayrılığa yovuşmayan,

Yenə də gurlayır səmada ildırım,
Bu ağır yükü mən de, necə qaldırım.

Yadımda sözlərin səslənir,
Adımda ah, nələr bəslənir.

Bax həsrətin düzünə,
Göz yaşı vur üzünə.
Başını qoy dizinə,
Xəyalınla bir ağla.

Dilləndirib sazını,

Sən ağlayanda göz yaşlarının səbəbini bilirəm artıq...
Gözlərindən yaşıl bulaq axırsa demək dünyasını dəyişmiş
əzizlərini xatırlamısanMavi çay qürbətdəki
sevdiklərinin təcəssümüdür.Saçların kimi kəhraba axar
kimdənsə incidiyini göstərir.Qızılgül ətirli dumduru su

Fərhad olub dərd dağının qayasını dəl,
Fələk daha vurammasın sevdamıza pəl.
Nolar,gülüm, bircə dəfə görüşümə gəl,
Öz əlinlə vüsal yolun bağlama,bəsdi