Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Qoşa adı daşa oymaz,
Rəngləməklə ürək doymaz.
Bir-birini tənha qoymaz,
Hey dən yağar dən üstünə.

Vülkan qara kül bürünər,

Heyifdir, başına çəkmə qalxanı,
Ildırım sevməyir ondan qorxanı.
Bu gecə göylər də nehrə çalxayıb,
Bulud qaymağını yeyib, oturub.

Nə olar, həsrətdən ölmə də demir,

Içki haram dinimizdə,
Imtahan var önümüzdə.
Bizim bu şad günümüzdə,
Son söz yenə meyindimi.

Zəmanənin yarı nənə,

Qocalıban aciz olmam,
Dəb önündə lal,geyindim.
Ucalıban ucuz olmam,
Ən bahalı mal geyindim.

Bidar oldum vaxtsız zəngdən,

Sevirəm şux duruşunu,
Göy sularda üzən gördüm
Naz baxışlı qu quşunu,
“Vağzalı”ya süzən gördüm.

Ətrinə acdığım yerdə,

Gəzər avara,veyil,
Həsrətə salar meyil.
Dost olma, sadiq deyil,
Kədər qüssə bağışlar.

O ötən günləri geriyə gətir,
Heç əskik olmasln eşq dolu ətir.
Yazılır sözbəsöz, sətirbə sətir
Könlümdə sevginin nəvası gəzir.

Yaxşının üzünü “eh” pis eyləyir,

Axtarıram xeyli vaxtdır,
Halı üzgünü gəzirəm.
Bilirəm ki sözü haqdır,
Andı düzgünü gəzirəm.

Hazırsan göydə çaxmağa,

Sevdiyini gec tanıma,
Başqasını heç tanıma.
Həsrətimə, hicranıma
Dözürsənmi sevdiyim.

Ayrılığın boz ayında,

Səhrada ev tikənim,
Qanqala su tökənim.
Bəzən bitib-tükənib,
Sonda heç olur adam.