Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Nə tez çaldı fələk zəngi,
Başlayıbdı mənlə cəngi.
Ayrılığın qara rəngi,
Boyaq olmadı, olmadı.

Əzbərimdir zərbi-misal,

Dərdini qəmdən qoparsan,
Fərəhdən yel tək çaparsan.
Axtar gəz, bəlkə taparsan,

Uzanı qalıb qolları,
Solub bənövşə kolları.
Görürsənmi o yolları,
Kəndimizə gedir birbaş.

Gözlə, vüsal sətri gəlir,

Gəlişinə çox şadam a,
Gedişinə çox yadam a
Dönürük ayrı adama,
Özümüz olmuruq bəzən.

Duyğuları yorun-yorun,

Günlər,aylar bir-biriylə ötüşüb,
Bülbül güllə, gül bülbüllə öpüşüb.
Ay Günəşlə əzəl gündən öc düşüb,
Illər keçib, mən də yaşa dolmuşam.

Mən aşiqəm, bilmirəm kimə bəndəm,

Görürsen.qudurmuş qebirqazanı,
Ümidim ölmüşe qebir de qazmır.
Üstünü örtecek payız xezanı,
Gümanlar,belkeler qelbimde azmır.

Özümce çiynime götüreceyem,

Bulud qanad gəribsə,
Yerə kölgə səribsə,
Mənim üçün qəribsə,
Bir azacıq dol,qayıt.

Əsr olar il sənsiz,

Hezin bir şirinlik vardır dadında,
Bes ned\en hisslerin minor ladında.
Menim köhne dostum,söyle yadında,
O gün ne söyledi alagöz senem?
“Ölsem torpağınam,qalsam seninem”

Gül üstündə şəbnəmim,
Parlayan şehim ol sən.
Qəlbdə qalmasın qəmim,
Küləyim,mehim ol sən.

Haraya gedir karvan,

Dünya kar,neynim.neynim.
Həsrət yar,neynim,neynim.
Evim dar,neynim,neynim
Ürəyim geniş olsun.

Dərd əlin sıxammıram,