Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Nə tez çaldı fələk zəngi,
Başlayıbdı mənlə cəngi.
Ayrılığın qara rəngi,
Boyaq olmadı, olmadı.

Əzbərimdir zərbi-misal,

OLMADIM,

Düşdüm qem ocağına,
Sığındım bucağına.
Çoxunun acığına,
Yox olmadım, olmadım.

Bu qədərmi unutmusan sən məni,
Bu qədərmi unutqan oldun yəni?
Kim olmuş ki sevgimizə kim, qənim.
Səndən sonra olmadım ki kimsənin.

Dostum, yenə gətiribdir söz-sözü,

Nə tez çaldı fələk zəngi,
Başlayıbdı mənlə cəngi.
Ayrılığın qara rəngi,
Boyaq olmadı, olmadı.

Əzbərimdir zərbi-misal,

Nə tez çaldı fələk zəngi,
Başlayıbdı mənlə cəngi.
Ayrılığın qara rəngi,
Boyaq olmadı, olmadı.

Əzbərimdir zərbi-misal,

Dərdini qəmdən qoparsan,
Fərəhdən yel tək çaparsan.
Axtar gəz, bəlkə taparsan,

Uzanı qalıb qolları,
Solub bənövşə kolları.
Görürsənmi o yolları,
Kəndimizə gedir birbaş.

Gözlə, vüsal sətri gəlir,

Gəlişinə çox şadam a,
Gedişinə çox yadam a
Dönürük ayrı adama,
Özümüz olmuruq bəzən.

Duyğuları yorun-yorun,

Günlər,aylar bir-biriylə ötüşüb,
Bülbül güllə, gül bülbüllə öpüşüb.
Ay Günəşlə əzəl gündən öc düşüb,
Illər keçib, mən də yaşa dolmuşam.

Mən aşiqəm, bilmirəm kimə bəndəm,

Görürsen.qudurmuş qebirqazanı,
Ümidim ölmüşe qebir de qazmır.
Üstünü örtecek payız xezanı,
Gümanlar,belkeler qelbimde azmır.

Özümce çiynime götüreceyem,