Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Cavanlıq əldən gedib,qocalığa yar olmuşam.
Mənalı baxışların önündəcə xar olmuşam.
Əvvəllər Leyli idim,dönüb Züleyxa olmuşam,
Bilmirəm bəyənərmi o Yusifi-Kənan məni.

Uçub qaçar düzəcən,
Batar şehə dizəcən.
Artıq sayır yüzəcən,
Rəqəmləri çox sevir,
Yusif məktəbə gedir.

Yuxumda bir nağıl gördüm,
Əsrarəngiz.
Yuxumda bir nağıl gördüm
Çox təbii, süni rəngsiz.

Gördüm küpəgirən qarı,

Qarşıla sən ayı bir şamla,
Əks edər günəşi ilhamla.
Hər ulduz gözümdə bir damla,
Damlanın nuruna boyandım.

Uçubdur zülmətin barısı,

Vüsalın əlini sıxa bilməyir,
Hicranın köksündən çıxa bilməyir.
Gözünü üfüqdən yığa bilməyir,
Intizar içində qalıb yuxular.

Dostum, namə yazmnaq artıq köhnəlib,

Içime qapqara dumanlar çöküb,
Qelbimi amansız gümanlar söküb.
Sema su evezi göz yaşı töküb,
Ele yuxuluyam, yuxulu, Allah.

Ömürlük etdin səfər,
Geyindin bəyaz kəfən.
Hafizə,bircə dəfə
Bax azıma, çoxuma.
Yuxuma gəl, yuxuma.

Elə istəyirəm mən görəm səni,
Bəs niyə yuxuma gəlmirsən,ata?
Alıbdır qoynuna dərdi-qəm məni,
Bəs niyə yuxuma gəlmirsən,ata?
Mənimlə birlikdə gülmürsən,ata.

Yuxuma gəlmişdin gecə,
Sən olduun mehman,ay ata.
Bilsəm sevinirdim necə,
Fərəhim ümman ,ay ata.

Dedik,danışdıq güldük biz,

Sənə aid olan bir xitabam mən,
Özgə,yad sözlərə toxuma məni.
Könüllər ağladan bir kitabam mən,
Oxuma,əzizim,oxuma məni.

Qalxaramgöylərin ənginə,eşqim