Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Hardasan gəl, ay nur üzlüm,
Xoş gülüşlüm, şirin sözlüm.
Ağlayıram gizlin-gizlin,
Xatirənlə bağ-başayıq.

Şəkər, nabat, noğulduq biz,

Tanrı salmaz bizi yada,
Qəm-kədər həddən ziyada.
Vüsal atlı, biz piyada
Qaçdıqsa da çatammadıq.

Canlıların ən gözəli bu imiş,
Bəyaz libas geyinən quş qu imiş.
İnsan ömrü bircə damcı su imiş,
Oksigendən, haşdan yarat, İlahi.

Təmizlənsin Araz lildən, nə olar

Coşub daşan Kürmüsən,
Necə dövran sürmüsən.
Allahını görmüsən,
Sən başının üstündə.

Kim qara bağlayacaq,

Salam, ay doktor Fərid,
Salam, hörmətli həkim.
Qarşınızda baş əyir,
Sizi görərsə hər kim.

Salam, Ülviyyə xanım,

Qızılgüldüm: tikanlı, xarlı idim
Dağ idim: zirvəsi ağ qarlı idim.
Ata-anam sağdı, çox varlı idim,
Itirdim onları, kasıb durmuşam.

Hələ də bilmirsən pis, yaman nədir,

Solmuş qızılgülü iynəyim ki mən?
Həsrət acısından göynəyim ki mən?
Öl desə ölərdim.Neynəyim ki mən,
Vüsalın sevdası başımdan çıxmır.

Könlümü didən xatirə,
Pərişan edən xatirə.
Qəlbimdə dündən xatirə,
Var, başına dolandığım.

Zülmət çökdü qaramıza,

Gizlet eşqin oğrusunu,
Heç söyleme doğrusunu.
Üreyimin ağrısını
Ilme-ilme toxu, bacı.

Söhbetini aşkar deme.

Qüsseli fikriyle, yaşlı sözüyle,
Heyatın oduna yaşam közüyle.
Gözel simasıyla, yaşıl gözüyle