Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Qurum duzaq, getməyəsən
Olum üzağ, getməyəsən.
Məndən uzaq getməyəsən,
Yollarında tilsim olum.

Çəkmə şeytan misalını,

Göz önünə o qız gəldi,
Tənha gəldi, yalqız gəldi.
Qışdan sonra payız gəldi.
Bu il bahar olmadı ki...

Ürəyimə göy su düşdü,

Gəl ay mənim Bahar qızım,
Oyat qəlbin təşnəsini.
Heç sönməsin dan ulduzum,
Qaynat eşqin çeşməsini.

O çeşmədən su içsinlər,

Kəhər-kəhər atlayacaq yer üzü,
Sünbül-sünbül çatlayacaq yer üzü.
Dağılacaq,partlayacaq yer üzü,
Minalanmış bir sahəyə düşmüşəm.

Qara sevda dedikləri de,bumu

Artıq böyüyüb,
Balaca Əkbər.
Sevir öyüdü,
Yamanca Əkbər.

Nə söyləyirsən,

Muğanı şirin, Mili də şirin,
Ayı da şirin, ili də şirin.
Gülüb danışan dili də şirin,
Hamıya ağa balaca Tural.

Fələkdən daim bac alanda da,

BALA CEYRANIN

Günlərin birində,Muğan elində,
Çantası çiynində,qəmə belində.
Gözümün önündə,tüfəng əlində

Ilğım təki kaş görünə,
Könlümdə təlaş görünə.
Gözlərimdə yaş görünər,
Sevdan məni aldadarmı.

Vüsalı əlacım olar,

Köksüm altın sökəcək.
Göz yaşları tökəcək.
Dindirməyin, lal sevgim.

Varmı belı törən?Yox,
Libasını hörən yox.

Gecələr aypara işıq yandırır,
Astaca süzülür bal təbəssümü.
Yer üzün necə də işıqlandırır,
Günəş. Dodağında al təbəssümü.

Heç bitməz həsrətin mənlə qovğası,