Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Sadəlövh günlərim geridə qalıb,
Eh, indi hamıdan ağıllıyam mən.
Köksümdə atəşin yeri də qalıb
Qoşma, bayayatılı, nağıllıyam mən.

Bəlkə bir gün gələr Basat köməyə,

İçində bahardır, çölündə qışdır,
Bəlkə bir ilğımdır, bir aldanışdır.
Əzəldən gətirmir sevdanın bəxti,
Bu qara yazıdır,qara naxışdır.

Tutub üreyimn şah damarından,
Qaranlıq heyata qedem qoymuşam.
Bezdim ayrılığın etibarından,
Hesretin elinden cana doymuşam.

Daha yuxularım çəkilib göye,

Aşiq neynəyər ki vəslə yetməsə,
Qaydaya-qanuna əməl etməsə.
Əgər ki işlərim düzcə getməsə,
Gündüzüm gecəm tək qaranlıq olar.

Küləklər qəfildən cövlan eyləyər,

Ay həyatı hədərim,
Fələk yazdı qədəri.
Sənsizliyin kədəri,
Gözlərimə dolacaq.

Çağrıldı qəm bayatın,

Bu qədər dərd çəkməyə,
Həsrət gülü əkməyə,
Gur yağışlar tökməyə,
Dəyərmi, yaşlı qadın.
Qara plaşlı qadın.

Nələr yatır dünündə,
Qəm notu var ünündə
Ayrılığın gününüdə,
Çəkilər dara sevdam.

Söykənib simsiyah nəm sürahiyə,
Baxıram üfüqə, bilmirəm niyə.
Elə minnətdaram o İlahiyə,
Səni gözlərimin qarası etdi.

Narın-narın yağan yağışın məlhəm,

Sevincdən,fərəhdən bəzən çıxıllam,
Möhnətsiz,qüssəsiz vallah sıxıllam.
Sözünün ağına batsam.yıxıllam,
Gözlərinin qarasına söykənim.

Qocalmısan,eynək ilə yaraqlan,

Istəməm xəyalın ümidsiz olsun,
Günəşin istisi bəyaz bələyi.
Göy səma tərtəmiz, buludsuz olsun,
Daim qanad çalsın sevgi mələyi.

Bu baxça mənimdir, nübar bar sənin,