Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Günəş nurun yer üzünə səpələr,
Dağ görünər alçaq-alçaq təpələr.
Sətir-sətir, misra-misra ləpələr,
Göy dalğalar əcəb yuyur sahili.

Sülh istərik, amma hərbə hazırıq,

Günəş nurun yer üzünə səpələr,
Dağ görünər alçaq-alçaq təpələr.
Sətir-sətir, misra-misra ləpələr,
Göy dalğalar əcəb yuyur sahili.

Sülh istərik, amma hərbə hazırıq,

Bulud şəkillər çəkir,
Səmada ceyran səkir.
Bilirəm ki min fikir,
Bircə borcu ödəmir.

Məni kəndirləyən hissiyat ki var,
Nə dəmir bilməyir, nə daş bilməyir.
Xarın ürəyində pis niyyət ki var,
Unutmam heç zaman.Yaddaş silməyir.

Fələkdən bəlkə min gecə çalmısız,
Neçə sənətkarı yada salmısız.
Həm ruhən dincəlib, həm zövq almısız,,
Fərəhli dününüz mübarək olsun.

Günəşdən nur alsın ulduz, ayınız,

Neçə vaxtdır ağlamamışdım belə,
Məni məndən necə aldı muğamat..
Dəniz idim,çağlaqmamışdım belə,
Məni nə hallara saldı muğamat.

Ilahidən gələn nidaya bənzər,

Deməm dərdə əlacam,
Ya da ki başda tacam.
Tanrım, necə möhtacam,
Bir telefon zənginə.

Həqiqətim dirilə,

Qoyub getdi sevdiklərim,
Doyub getdi sevdiklərim.
Heyf, getdi sevdiklərim
Fələk, artıq sən rahat ol.

Nə aşiqin canını üz,

Günəş rəsmini boyaya,
Dalmısan şirin röyaya.
Xoş gəlmisən bu dünyaya,
Ay nur üzlü Mühəmməd.

Həyatına işıq dolsun,

Daha bir şəhid verdik,
Hərbçi də deyildi.
Şəhidlik libasını
Əyninəcə geyindi.

Yaş altmışı keçsə də,