Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Görərək sevdanın mahi-camalın.,
Sanki uçub getdi ağlım-kamalım.
“Sevmirəm”- söylədim mən bilə-bilə,
Sanırdım dönəcək şeyda bülbülə.

Eh, nə cəh-cəh etdi, nə də oxudu.

Qəlb sındırma acı sözlə,
Od qalama soyuq közlə.
Günahkarsan,səni gözlər,
Bir gün vicdan məhkəməsi.

Məktəbi bitirdinz,
Gözləyir yeni həyat.
Indi növbə bizimdir,
Il keçdikcə boy ataq.

Sabahın tələbəsi.

Telini hicranın əli yolsa da,
Ağrıdan qapqara gözü dolsa da
Vüsalın şirnisi bircə olsa da,
Həsrətin acısı milyondu, heyf.

Fikirlər müxtəlif, çürüyü vardır,.

Sənsiz şırşır bulaqlar,
Daha coşub çağlamır.
Yaxın deyil uzaqlar,
Ürək dərddən ağlamır?.

Atəşdə köz görəsi,
Alovdan söz hörəsi.
Şəhidin xatirəsi
Qəlbdə çətin mürgülər.

Başında dururmu başbilənlərim.
Yoxsa tutub üzün hərə bir yana.
Ay sınıq könlümü daş bilənlərim.
Alovdan çıxaraq düşdüm giryana.

Al rəngli güllərdən gətirbəgətir,

Mirvari tək göz yaşımı silir də,
Ürəyimdən keçənləri bilir də.
Dərs oxuyar, sinfə girər bir ildə,
Arzularım ümid ilə həmyaşıd.

O günləri xatırlaram anbaan,

Mirvari tək göz yaşımı silir də,
Ürəyimdən keçənləri bilir də.
Dərs oxuyar, sinfə girər bir ildə,
Arzularım ümid ilə həmyaşıd.

O günləri xatırlaram anbaan,

Yarımın bir kəlməşirin sözündən,
Rahatlıq axtaran könlüm titrəyir.
Yaxını tor görən qara gözündən,
Uzaqda parlayan qızıl itməyir.