Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Olmusan ağ tut kimi,
Solmusan umud kimi,
Dolmusan bulud kimi,
Bu nə sorğu? Yağ kalan.

Səsin tonu özlədər,

Gəmirər içimi dadlı şübhələr,
Görən kiminlədir, görən təkmidir.
Gözümün önündə adlı lövhələr,
Haqqımda dediyi söz titrəkmidir?

Eh, saya oturmuş gəmi kimiyəm,

Neçə gündür başımdan,
Çıxmayır nədən ölüm.
Nədir məni qorxudan,
Nədir çəkdiyim zülüm.

Yuxularım qarışır,

Bir soyuq külək gəldi,
Sanki ağ mələk gəldi.
Sonunda fələk gəldi,
Aldı, apardı səni.

Dərdimi kimlə bölüm,

Tenhalaşır, sozalır hey,
Üzümüze bozarır hey.
Uzandıqca uzanır hey,
Yollar gözümü aparır.

Deyemmirem, kal oluram,

Bezmişəm dünyadan.bezmişəm daha,
Ay ata,gəl apar məni yanına.
İnamım yox mənim gələn sabaha.
Ay ata,gəl apar məni yanına.

Küsmüşəm dünyadan,küsmərəm səndən,

Arzusuna yetdimi
Görən o dilbər gəlin.
Xına rəngdə etdimi
Həm ayağın, həm əlin.

Qovuşdu özgəsinə,

Insan sına bilər yorğunluğundan,
Ikiyə bölünər yoğunluğundan.
Sənin pəncərənin tutqunluğundan,
Mənim pəncərəm də qaralıb gedər.

Həsrət hicranını təzə tapıbdır,

Heç bilmirəm nə tipsən sən,
Boş olmayan bir cibsən sən.
Deyən, yeni qripsən sən,
Aşkım, məndən aralı gəz.

Nə yaraşır bizə seyran,

Qəfil yerə çökülərəm,
Ilmə-ilmə sökülərəm.
Əl vurma,qəm tökülərəm,
Dərdi həddən ziyadayam.

Dondum hicran şaxtasında,