Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Ömrün qurban deyər qardaşa bacı,
Bu həsrət, ayrılıq acıdan acı.
Bilirəm, bu dərdin yoxdur əlacı,
Ürəyim inləyən kamandır, qardaş.

Deyirlər çiçəyin ömrü az olur,

Göy buludlar narın qarı ələyə,
Qar qız kimi məni ağa bələyə.
Neynəmişəm bilməm zalım fələyə,
Qoydu ox yerinə kəmanə məni.

Qurban olum gözlərinin məstinə,
Bilməyirəm heç onların qəsdi nə.
Niyə durub görən mənim qəsdimə,
Veribdir qətlimə fərman,gözlərin.

Gələr yenə xoşbəxt,kədərsiz dəmim.

Sanardsan qüssəsiz, qəmsizliyim var,
Gözündə dumansız , çənsizliyim var.
Mənim gör nə boyda sənsizliyim var.
Sənin gələcəyə inamın yoxdur.

Bu necə ağıdır, bu necə oxşam,

Sanardsan qüssəsiz, qəmsizliyim var,
Gözündə dumansız , çənsizliyim var.
Mənim gör nə boyda sənsizliyim var.
Sənin gələcəyə inamın yoxdur.

Bu necə ağıdır, bu necə oxşam,

Aşiq dərd əlindən meyl edər meyə,
Qəlbində vüsala güman istərəm.
Zalımın pisliyin görməyim deyə,
Gözümün önündə duman istərəm.

Ötən günlərimin sapsarı izi,
Ömrün vərəqinə lövhələr çəkər.
Elə əsib coşar xəyal dənizi,
Sanki həyatıma ləl-gövhər əkər.

Bürünər taleyin tül pərdəsinə,

Tutulubdur dərd evinin bacası,
Tüstüsünün nə alçağı, ucası.
Ah-naləsi buludlara ucalsın,
Həsrətinin gözü kor olsun.AMİN.

Qanundan qadağa dilendiniz de,
Caniye siz aman dilediniz de.
Hamının sözünü dinlediniz de,
Mene de söz verin, ay cenab hakim.

Girme içeriye, vüsal, qadası.

Itirdin dost, yoldaşını,
Sinəmə qoy sən başını.
Silim, axan göz yaşını,
Ana , ağlama, ağlama.

Alçaq muradına yetib,