Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Ayrılıq həsrəti qəlbini yaxır,
Hicranın kədəri göyündə çaxır.
O qara gözləri ümidlə baxır,
Görəsən nə duyur kəhər içində.

Haqq təməli qoyulub,
Səs-səmiri duyulub,
Yağış yağıb, yuyulub
Qəlbimin küçələri.

Həri almaq istəyib,

Ürəyində min bir halət,
Gözlərində kin və nifrət.
Çün qalmayıb daha taqət,
Bədənindən can ayrılır.

Uçmaq üzrə könül quşu,

Ayırmıram yazı-qışı,
Hesret eşqin qem qarğışı.
Çetin eşidim alqışı,
Qırılıbdı qelbin simi.

Gülmez vüsalın çöhresi,

Dağların da dizi yerə qatlanar,
Bulaqların soyuq suyu ilinməz.
Şəlalələr qayalardan atlanar,
Intiharın səbəbi nə, bilinməz.

Bu gedişin dönüşü də möhtəşəm,

Eşq dünyanı bərq edən,
Kim bu nuru fərq edən.
Məni qəmə qərq edən,
Dözülməz ağrısıdır.

Sevgi məkan,zamansız.

Təbəssüm oyanar hüsn-camalında,
Kişilik dayanar and-amalında.
Hər bir qəhrəmanın xoş xəyalında,
Qıy çəkər Koroğlu, səslənər Cəngi.

Uzaqdan düşmənin əksi görünür,

Min-min qəhrəmanı vardır ordumun,
Qızları onlara yardır yurdumun.
Düşmənə qulağı kardır qurdumun,
Sözləri iftira,yalan, dostlarım.
Qələbə xəbəri alan dostlarım.

Döyüşdə tufanı kim qoparar, kim?
Erməni leşini kim toparlar, kim.
Yel olub qayadan nə aparar ki,
Bizə hürə bilməz hər yoldan ötən,
Qələbə xəbəri gözləyir Vətən.

QEM PIÇILTISI

Yalan sözle yar tovlanmaz,
Bir baxışdan qelb ovlanmaz.
Daha bir de alovlanmaz,
Közünde nem pıçıltısı.