Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Isti, ilıq nur saçıb kürəyimə səpildi,
Xatirən hövlank qaçıb ürəyimə təpildi.
Qaragözlü xatirə gizlənməyə yer gəzir,
Oddan qalan külüylə ürəyimi çox əzir.

Üzdükcə üz dənizində,
Sahili süz dənizində.
Tanrının söz dənizində,
Yelkənsiz qayıq olmuşam.

Bağımda şah göyüş olar,

Esrlerin sınağından keçib geldin,
Dost-tanışın qınağından keçib geldin,
mehebbetim.
Sen su qeder saf,temizdin,
Gur dalğalı bir denizdin
batmaq isterdim qoynunda,

Yamanlığı götürmə gəl.
Yaxşılığı itirmə gəl.
Alma ilə bitirmə gəl,
Bu məhəbbət nağılını.

Nədir səndən öyrəndiyim,

Xatirələr qalaq-qalaq,
Oxuyuram varaq-varaq.
Ömrüm ağ-qaralı zolaq,
Qar üstündə zehə bənzər.

Boşa çıxmaz təlaşlarım,

Qıyma rəngim sozalsın,
Ürəyimi söz alsın.
Qayıt geri, azalsın
Qoy çiskinim, dumanım.

Ay dilimin əzbəri,

MEHRİBAN XANIMA
(H.Əliyev adına fondun pre-
zidenti Mehriban Əliyevaya.)

Adı kimi özü də çox mehriban,
Ad özünə,özü ada yaraşır.

Könül ayrılıqdan doyub,
Sinəsini kədər oyub.
Ürəyimin üstə qoyub,
Xəyallara daldım.Bilsən...

Başım üstdə yaz çətiri,

Hər parlayan dövləti-var deyilmiş,
Hər bəyazlıq təmiz ağ qar deyilmiş.
Dünya ona vəfalı yar deyilmiş,
Ölümün vəslinə yetdi Məlahət.

Fələyin üzünün maskasın soyub,

Qara gözlü semend tapım,
Üzü doğru Sehend,çapım.
Qoluma bazubend taxım,
Tez tanısın felek beni.

Yaxın dostum ağ şamandır,