Şiir beliriyor gözlerimde
Güneşin elbisesini ıslatan
Kirpiklerimin paçaları göle dönüyor
Dünya nasılsa dönmüyor
Ne sevgimde ne hüznümde
Sığamıyorum kainata
Dikkat edin!
Sizi ne mutlu ediyorsa ona dönüşürsünüz...
Dünya gözünde olanın
Ahirete yükü çok olur...
Kanatlarımdan yana yana
Yere çakılıyorum
Bana biraz yağmur
Biraz da toprak gerek.
Kanatların ateşe değdiğinde
Ruhundan yanarak ölmek
Suçlar uçuyor havada.
Suçlar!
Her suç konacak dal arar.
Dallar kuşların.
Sonuna kadar açılan müziğin sesi ve tepinme,
Yan odadaki kanser hastasını inletiyor.
Çiçeği burnundaki canım
Benim dinmez bahar yangınım
Küllerimin içinde kalan
Şu gördüğüm yeşil gözlerim
Ateşin düştüğü yerdeyim
Karakter omurga ister...
Umutsuzluk bile umut taşır...
Hayatımız, gerçek bir senaryoydu; kimin karakteri neyse o oldu...
Karakter omurga ister.
Ruhun, kendisini
İlmek ilmek dokumanı, okumanı ister
Halı tezgahı önü çilekeşliktir
İlmekleri atarken
Sancılıdır aslında hayat
İnsan mutluluğu tattığı tarafa kaçar.
Tıpkı benim çocukluğuma kaçtığım gibi.
Hayat gözyaşlarına doymaz
İnsan kahkahalar attığı tarafa kaçar.
O günde salıncakta sallanarak kaçmak.
Bazen kardeşine bakıyorum
Uzun uzun
Hasretini gidermek için
Gidip sarılıp, kokluyorum
Senin gibi kokuyor
Sen gibi sarılıyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!