O bez tanesi kış
Kalbimle mi ısınıyor şimdi?
Uyutun beni
Üstüme kat kat kül örtüp.
Gece, şiire siyah sayfa
Gerdanında yarım ay
İnsanın gönlünde
Bir tamamlanışı, bir eksilişi gibi sanki
Gözlerimin perdesi yüzün.
Dünyayı görmüyorum.
Aç pencerelerini
Asırlardır beklemekteyim.
Bu kaçıncı yenilişin güneşe
Kaçıncı küllenişi yapraklarının
Çürümüş yorganını üzerine atıp
Bu kaçıncı inzivaya çekilişin?
Kaçtır ölüm uykularından uyandın
Sabrın doruğuna gömülüp
Sen gittin
Bir daha gelmedi uykum.
Uyumaya çalışmak
İğne ucuna kırk yama olmak
Delik deşik.
Uyku da gidermiş ahirete.
Sana
Ellerimle büyüttüğüm
Canlı çiçeklerle geliyorum.
Lütfen
Nefes al ver
Uykudaki çiçeğim.
Uyku da bir yoldur.
Biz adresi bilmiyoruz...
Başının üstü güzel bir yerdir.
Orada gereksiz kim varsa, gereksiz ne varsa indir.
Orası sana ait olmalı...
Sonsuzluğa gözlerini kapadığında,
Uykuya kırılıp, küstüm.
Seni getirmediği gün gelmesin istemem.
Ayakta sallanırım
Geceye sarılırım
Gider çay yaparım




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!