Aya şiir yazıyorum
Saçlarımdaki yıldızlar etrafına toplansınlar
Şu bulutlar
Gözlerime mendil olacaklar
Acıları güz rengine boyamam
Bazen zaman dört duvar
Dört duvarı gülüşünüz aşar
İçiniz göğe kaçar
Ayda evim var
Yıldızlar komşularım
Bana bir masal anlat baba.
Annem, sen ve oğlum
Bu dünyadan göçmemiş olsun.
Babacığım!
Oğlum için çok ağlıyorum.
Baba ben oğlumu istiyorum.
Kapımızın önünde kendimden geçmiş bir şekilde kumla oynuyordum ara sıra avuçlarıma doldurup savura savura.
Bi' baktım benden tarafa doğru bir adam geliyor. İçimden babam mı ki diye geçirsem de yok bu adam yabancıydı. Bize zarar verecek korkusuyla, can havliyle koşup, kapımızı kollarımı açarak iki taraftan tuttum. Evimize sokmayacağım. Bir şey olursa ben babama ne derdim sonra. Adam gülümseye gülümseye gelip, ''Çekil kızım, eve gireyim.'' dedi. ''Ben senin kızın değilim, girme evimize'' diye bağırdım. ''Kızım ben senin babanım, çekil eve gireyim.'' dedi. Ben daha da bi' öfkelenip, sen benim babam değilsin, girme evimize'' diye bağırıp çağırdım.
Altı yaşındayım, bacak kadar boyumla, 1.90 boyundaki adama kafa tutuyorum. Sanki gücüm yetecek. Olur mu? Öyle bir moddayım ki sanki yürek yemişim, yeter benim gücüm. Ölümüne kararlıyım, elin adamını evimize sokmayacağım. Sesimize gelen annem, ''Ne oldu?'' diye sordu. ''Elin adamı evimize girmeye çalışıyor'' dedim. Annem, ''Kızım o senin baban, bırak da girsin eve.''dedi. Kollarım yana düşüverdi; babam eve girsin diye kenara çekildim.
Babam, şehre çalışmaya gideli uzun zaman olmuştu, yüzünü unutmuşum. Kanatlarımı aça aça babamın peşine düştüm. Oturunca, boynuna sevinçli sevinçli sarılıp yüzünü öptükten sonra ''Babacığım bir daha gitme, söz ver'' dedim. Babam ''Söz, gitmeyeceğim.'' dedi. Babam, on yedi yıl sonra, evimize on dakika mesafede olan dönülmez şehre gitti. Biliyordum babam istese de artık gelemezdi. Lakin umudum öyle demiyordu; babam gelecekti. Babam, camiden gelecekti, tarladan gelecekti, kahveden gelecekti, akşam olunca gelecekti; babam bi' yerden gelecekti. Gelmedi. Oysaki babam bana söz vermişti gitmeyeceğim diye. Gitti.
Sonra gözlerinin dere yataklarında uyudum bir su gibi
Uyuştum
Parça parça yığıldım deniz olup
Derinlere çekildim
Tığın ucundaki ipte
Örgü örgü merdiven indim
Belki
Bahardan bir pencere açılır ömrüme.
Dağılır siyaha dair ne varsa.
Kim bilir...
Güneş içimin kucağına oturur bir sabah.
Günler beyaz papatya olur.
Anneciğim
Kıyına getirdin mi menekşeleri
Ben çok özledim
Çocukluğumdaki bahçeyi
Bana tanıttığın menekşeyi
Bahçedeki seni seyretmeyi...
Anneciğim
Kıyına getirdin mi menekşeleri
Ben çok özledim
Çocukluğumdaki bahçeyi
Bana tanıttığın menekşeyi
Bahçedeki seni seyretmeyi
Gözlerimdeki resmini
Göğsümdeki güneşini
Ve yüzümdeki aşkın ifadesini
Valizinin içine elde edince
Hüznünü giydirip
Beni rüzgarlara gelin etti
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!