Yürek yolculuğunda şiir tutuyor
Ağzıma cümleler doluyor
Dudaklarımın kıyısına vururken dalgalar
Denizi yutkunuyorum
Yemin mi içtim de kendimi tutuyorum
İçin için taşıyorum, çırpınıyorum
Sözümün bittiği yer
Ömrü gibi
Yarım kalan kitabına akan gözyaşımdır.
Altını çizdiği cümlenin
Göğsüme binlerce kurşun dizdiğinde
Kan ağlamamdır.
Uyandığımda
Seni rüyamda gördüğümü hatırlayınca
Geri ışık hızında gözlerimi kapıyorum
Seni görmeye devam etmek için.
Bugün de gel kalbim
En azından rüyalarımda yaşamaya devam edelim.
Güneş yağmur topluyor
Gözlerim sen.
Bir an da olsa birini sen sanmak
Sevinçten havalara uçmak.
Sanki
Düşlerin içinde yürürken
Seni izledim sesinde
Kendi yokluğumu dinledim
Doğmadan ölen sözcüklerde
Kesildi kelimeler birden bire
Soluksuz kaldığım o yerde.
Belki de şiir kolik olduğum için
Geceyi içiyorum gözlerinden.
Ahh yine uykusuz uyanacak sabahlar
Yorgun ve bitkin düşeceğiz yollarına
Kırmızı şiirler sereceğiz.
Hiç mi hiç gelmeyişlerine
Sen sözünden dışarı çıkmışsın
Çayın soğuk, ekmeğin bayat.
Çiçekleri de sulamamışsın
Evimiz sararıp solmuş.
Bu eller, bu sözler yabancı.
Tutmaya çalıştığım hıçkırıklarım
Boğazımda düğüm düğüm
İdam ipinde canım kesiliyor.
Nefesimin neşterinde kanayan yaram
Neresinden tutsam ki tesellisizliğin
Yarına kabuk bağlayamıyor düşlerim.
Gidiyorlar
Ayakkabılarını vedaya çıkarıp
Canı elbiselerinden çıkartıp
Varlığı bir minderlik yer kaplarken
Yokluğunu dünyaya aldıramıyoruz
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!