Ne yapsan
Karşındakine samimiyetini yetirememekmiş
En büyük kırgınlık...
Ve bu durumda
Samimiyetini yetiremediği kadar uzaklaşırmış insan...
Ben kırgınlıklarımın hepsini serbest bıraktım; onlar sahiplerini bulacaklardır...Sevgi Gül İlkaN
Ben kimsenin üstüne yük olmamaya çalışırım... Hatta insanlardan özellikle uzak dururum zor günümde. Köşe bucak kaçarım desem yeridir. Lakin öbür taraftan da samimiyete zaafım vardır... Lakin artık samimiyeti kırk süzgeçten geçiriyorum... İnsan inanıyor...
Günler vızır vızır gelip geçiyor
Biz yaya
Telaşlanma
İşte yara
İşte yama
Yedi renk gözyaşıdır savaşmak
Allanmış pullanmış zamanlarla
Yedi renk gökkuşağı yaşamak
Sicim sicim yağan yağmurlarla
Helmelenen toprak ana sütü
Dedi gözlerinde bir hüzün var.
Dedim şiir belirmiştir.
Sonra
Kuytu bir köşede
Yüzüme yazıldı o şiir.
Kimse görmesin diye
Kirpiklerimden süzülüp
Bir çiçeğin ayak ucuna kondum.
İnsanlar değil
Rüzgarlar vursun sırtıma.
Beni yaralı bulan yağmurlar toprağa sardı
Annemden henüz doğmuşum gibi.
İstanbul'da yağmur.
Bu yağmur
Herkese bir hasret
Sana bin hasret.
Üstüm başım sen.
Omuzlarımdan yorgunluk akıyor.
Hüznünün yanına
Şekersiz çay
Bir de acı çikolata koyarsın.
Kimi yalnızlığına içer çayı
Kimi içindeki kederin üstüne döker
İlaç niyetine yudum yudum.
Yaslanma bana!
Omuzlarımın yükü ağır.
Sen sözlerinden ağlarsın,
Ben sırtımdan.
Yaşlanma bana!
Ben koca yürekli.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!